Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας

Επιστροφή στην Κεντρική σελίδα

Ορθοδοξία, Προτεσταντισμός και Μελέτες

Μέρος 1ο: Επιτρέπεται ο νηπιοβαπτισμός; // Ποια είναι η έννοια τού: "Πορευθέντες μαθητεύσατε... βαπτίζοντες"; // Η Βαπτισματική και Ευχαριστιακή βίωση του Μυστηρίου της Εκκλησίας // Αναγέννηση εξ ύδατος και Πνεύματος // Οι δύο αναστάσεις // Το "εμφύσημα" στο "πρόσωπο" τού Αδάμ // Ο θάνατος και η σωτηρία τών νηπίων

Περί Νηπιοβαπτισμού μέρος 2ο

Προτεσταντικές αντιφάσεις στο θέμα του Νηπιοβαπτισμού

Του Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.

 

Πηγή: «Εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος» 1 Απριλίου 2011. Αριθμός φύλλου 1873. Σελ. 1,7.

Μετατροπή από: http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/1873.pdf

Αν και για το θέμα τού Νηπιοβαπτισμού έχουμε εκτενές άρθρο που αποδεικνύει τις Ορθόδοξες θέσεις, θεωρήσαμε χρήσιμο να αναδημοσιεύσουμε και το παρόν άρθρο τού π. Βασιλείου, επειδή επικεντρώνει στην ενδο-Προτεσταντική αντίφαση τής διαφωνία μεταξύ τών σημερινών Προτεσταντών και τών ιδρυτών τους, όσον αφορά το τι λέει η Αγία Γραφή για τον Νηπιοβαπτισμό.

Τον Εικοστό αιώνα, ο νηπιοβαπτισμός τόσο ως προς τις θεολογικές του προϋποθέσεις όσο και ως εκκλησιαστική πράξη, απασχόλησε την προτεσταντική θεολογία κατά τρόπο έντονο. Στην εν λόγω συζήτηση, συμμετείχαν επιφανείς εκπρόσωποι της προτεσταντικής θεολογικής διανοήσεως, διαφόρων θεολογικών τάσεων και ειδικοτήτων, όπως π.χ. οι K. Barth, O. Cullman, J. Jeremias, K. Aland, E. Staufer, κ.α.

Στα πλαίσια του παρόντος άρθρου και της θεματικής μας αναφοράς, δεν θα παρουσιάσουμε τις προτεσταντικές ακαδημαϊκές τοποθετήσεις και αντιθέσεις της ετερόδοξης θεολογίας, αλλά θα παρουσιάσουμε θέσεις των Ελλήνων προτεσταντών σχετικά με το ζήτημα του νηπιοβαπτισμού και θα τις συγκρίνουμε με τις απόψεις των δημιουργών και ηγετών της Μεταρρυθμίσεως, των Μ. Λούθηρου, Ι. Καλβίνου και Ου. Σβίγγλιου.

Η σύγκριση είναι επιβεβλημένη, αν σκεφθούμε ότι οι Έλληνες προτεστάντες σήμερα ανήκουν στους πνευματικούς επιγόνους των δημιουργών του Προτεσταντισμού, καθώς η απαρχή των πρώτων προτεσταντικών ελληνικών κοινοτήτων, ιστορικά σχετίζεται με την έντονη προσηλυτιστική δραστηριότητα των προτεσταντών μισσιοναρίων στον ελληνικό χώρο, ήδη από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους Έλληνες προτεστάντες ο νηπιοβαπτισμός απορρίπτεται ως αντιγραφική διδασκαλία, ως ανθρώπινη επινόηση. Αναφέρουν χαρακτηριστικά:

«είναι ξεκάθαρο ότι το βάπτισμα των παιδιών είναι αντίθετο προς την διδασκαλία της Καινής Διαθήκης. Δεν υπάρχει καμία εντολή, ούτε παράδειγμα, ούτε και καμία απολύτως νύξη, ότι εβαπτίσθη νήπιο υπό του Κυρίου η των μαθητών του»1

Και αλλού, Έλληνας Πεντηκοστιανός αναφέρει:

«Το νηπιοβάπτισμα δεν είναι κάτι που το δίδαξε ο Χριστός. Το νηπιοβάπτισμα δεν περιλαμβάνεται στην αποστολική διδασκαλία. Είναι ανθρώπινη διδασκαλία χωρίς κανένα βιβλικά διδασκαλικό υπόβαθρο»2.

Ταυτοχρόνως, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να παρουσιάσουν επιχειρήματα κατά του νηπιοβαπτισμού, περιφρονώντας τις μαρτυρίες των αρχαίων εκκλησιαστικών συγγραφέων3, τις αρχαιολογικές μαρτυρίες των κατακομβών4, και σε προφανή αντίθεση με επιφανείς προτεστάντες καινοδιαθηκολόγους (π.χ. Cullman, Jeremias, Delling, Ferd)5 που δέχονται την ύπαρξη του νηπιοβαπτισμού από τα τέλη του πρώτου αιώνος, ισχυρίζονται ότι: «η εφαρμογή του άρχισε δειλά–δειλά τον 3 μ.χ αιώνα και επεκράτησε σχετικά κατά τον 6 μ.Χ. αιώνα»6.

Η απόρριψη του νηπιοβαπτισμού από του Έλληνες Προτεστάντες, δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Μαρτυρείται, ήδη από τον 19ον αι., από την πρώτη στιγμή δηλαδή της παρουσίας προτεσταντικών κοινοτήτων στον Ελλαδικό χώρο7.

Με ποιο όμως κριτήριο, οι Έλληνες προτεστάντες απορρίπτουν τον νηπιοβαπτισμό; Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, μοναδικό τους κριτήριο είναι η Αγ. Γραφή. Πιστεύουν ότι ο νηπιοβαπτισμός στερείται αγιογραφικής θεμελίωσης. Στο σημείο αυτό ακριβώς αντιφάσκουν και διαφωνούν με τους θεμελιωτές του Προτεσταντισμού. Ξεκινώντας ακριβώς οι ηγέτες της Μεταρρυθμίσεως από το θεμελιώδες αξίωμά τους Sola scriptura= μόνο η Γραφή, όχι μόνο αποδέχονται τον νηπιοβαπτισμό, αλλά θα σταθούν και με ιδιαίτερη αυστηρότητα απέναντι στους Αναβαπτιστές, όχι μόνο για τις κοινωνικές τους αντιλήψεις, αλλά και για τι απέρριπταν τον νηπιοβαπτισμό8.

Μάλιστα, παλαιότερα, ο προτεστάντης ιστορικοδογματικός Κ. Hagenbach αναφέρει9 ότι από τα τρία στοιχεία, στα οποία συνέπιπτε η περί του βαπτίσματος διδασκαλία των προτεσταντών μετά των ρωμαιοκαθολικών, το τρίτο ήταν η αναγκαιότητα του νηπιοβαπτισμού, αναγκαιότητα την οποία πρόβαλλαν από κοινού κατά των Αναβαπτιστών.