Ένα σπασμένο τζάμι στον Ελληνορθόδοξο Ι.Ναό του Αγίου Γεωργίου , όπου οπλοφόροι άνοιξαν πυρ την προηγούμενη μέρα κατά την διάρκεια κηδείας στο χωριό Χαμούντ, Καράκ, Ιορδανία, 24 Οκτωβρίου 2026.

Με βαθιά οδύνη και θλίψη, η Ρωμαίικη Πολιτιστική Εταιρεία έλαβε τα νέα για το φρικτό έγκλημα που συνέβη στους εκκλησιαζόμενους του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου στην πόλη Χαμούντ, στην περιοχή Καράκ της Ιορδανίας. Η τραγωδία, μέχρι στιγμής, στοίχισε την ζωή σε οκτώ (εννέα τελικά) μάρτυρες και άφησε δεκάδες τραυματίες - οι οποίοι έχουν μεταφερθεί σε νοσοκομεία για ιατρική περίθαλψη, με την ελπίδα ότι, με την χάρη του Θεού, θα βρουν θεραπεία. Η Εταιρεία - όπως όλοι οι Χριστιανοί σε όλο το Λεβάντε, και ειδικότερα η κοινότητα των Ρωμιών - καταδικάζει αυτή την αποτρόπαια πράξη με τον πιο έντονο τρόπο. Προσευχόμαστε ο Θεός να παραλάβει τις ψυχές αυτών των δικαίων μαρτύρων στο έλεός Του και να δώσει ταχεία ανάρρωση σε όσους έχουν τραυματιστεί. Ως πιστοί Χριστιανοί, θεωρούμε αυτούς τους μάρτυρες ως  ψυχές δικαίων που τώρα βλέπουν την δόξα του Θεού και πιστεύουμε πως τα βάσανα των τραυματιών χρησιμεύουν ως εμπειρία που τους φέρνει όλο και πιο κοντά στον Θεό.

Πρωταρχικό μας καθήκον είναι να προσευχόμαστε για την ανάπαυση των ψυχών των νεκρών μας και για την επούλωση των πληγών όσων έχουν τραυματιστεί. Αυτό κάνουμε, επαναβεβαιώνοντας την ελπίδα μας στην Ανάσταση, στεκόμενοι ως αλληλέγγυοι με όσους υποφέρουν, και προσευχόμενοι να συγχωρήσει ο Κύριος τις αμαρτίες όσων διέπραξαν αυτή την σφαγή, ελπίζοντας να μετανοήσουν και, τελικά, να λάβουν συγχώρεση.

Ωστόσο, το δεύτερο καθήκον μας είναι να θυμόμαστε αυτό το οδυνηρό γεγονός μέσα στο πλαίσιο πολλών παρόμοιων γεγονότων - που διαπράχθηκαν σε όλη την Ιστορία από το ίδιο είδος κακοποιών που επιτέθηκε χθες στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Hmoud επιδιώκοντας να σβήσουν τον Χριστιανισμό από την ύπαρξη.  Μόλις πριν λίγο καιρό, τέτοιοι κακοποιοί επιτέθηκαν στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στα προάστια της Δαμασκού, σκοτώνοντας δεκάδες χριστιανούς. Άλλοι, όπως αυτοί, συνεχίζουν να επιμένουν σε διάφορες πόλεις και κωμοπόλεις της Συρίας, όπου οι Χριστιανοί αντιμετωπίζουν κακουχίες και διώξεις - συχνά από πρόθυμα άγνωστες πηγές. Αυτές οι πιέσεις οδήγησαν στην μαζική έξοδο εκατοντάδων χιλιάδων χριστιανών πολιτών, οι οποίοι έχουν αναζητήσει καταφύγιο σε ασφαλέστερα καταφύγια.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, Χριστιανοί σε διάφορες χώρες του Λεβάντε έχουν υποστεί πολυάριθμες σφαγές και πράξεις διωγμών. Αυτό οδήγησε σε απότομη μείωση του αριθμού τους, με αποτέλεσμα την συρρίκνωση του ποσοστού του χριστιανικού πληθυσμού και την μειωμένη παρουσία στο Ιράκ, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο και τον Λίβανο. Σε προηγούμενους αιώνες, η Ανατολία και η Βόρεια Αφρική έγιναν μάρτυρες μιας σχεδόν ολοκληρωτικής ή πλήρους εξαφάνισης του χριστιανικού πληθυσμού, μετά από σφαγές που ισοδυναμούσαν με πράξεις γενοκτονίας.

Την ημέρα αυτή, 25η Οκτωβρίου, καθώς θρηνούμε τους μάρτυρες του Καράκ, μνημονεύουμε και τον Άγιο Αρέθα, τον οποίο εορτάζουμε σήμερα, ο οποίος μαζί με εκατοντάδες συμπολίτες του μαρτύρησε στην πόλη Najran της Αραβικής Χερσονήσου.

Είμαστε αναγκασμένοι να ρωτήσουμε: πού είναι σήμερα οι Χριστιανοί εκείνων των χωρών — οι απόγονοι εκείνων που πέθαναν για να υπερασπιστούν την πίστη και τις πεποιθήσεις τους; Υπενθυμίζουμε και τους μεγάλους αγίους της Καππαδοκίας (Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και Γρηγόριος ο Θεολόγος) καθώς και τους αγίους της Έδεσσας, της Μεσοποταμίας, της Γαλατίας, της Φρυγίας, της Μικράς Ασίας, του Πόντου και άλλων περιοχών.  

Αναρωτιέται κανείς: πού βρίσκονται οι απόγονοί τους  που απέμειναν σε αυτές τις χώρες, για να αποκαταστήσουν τις εκκλησίες τους ή να γονατίσουν προσευχόμενοι στους τάφους τους;

Αυτοί οι δράστες του κακού έχουν εξαλείψει την χριστιανική παρουσία σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής και τώρα προχωρούν σταθερά για να ολοκληρώσουν αυτή την διαδικασία στα λίγα εναπομείναντα μέρη όπου εξακολουθούν να διαμένουν Χριστιανοί. Είναι καθήκον μας να μην γίνουμε απλοί θεατές σε σφαγές - σφαγές που δυστυχώς τις παραδίδουμε στην λήθη, όπου οι μνήμες των μαρτύρων περιορίζονται σε ετήσια μνημόσυνα και εορτές, χωρίς οποιεσδήποτε συγκεκριμένες ενέργειες ή μέτρα για την αποτροπή περαιτέρω απώλειας ζωών.

Καλούμαστε να αναλογιστούμε βαθιά τα αίτια αυτών των τραγωδιών και να αντιμετωπίσουμε την αδυναμία που μας έχει πλήξει - μια αδυναμία που συνεχίζει να μας αφήνει ευάλωτους σε σφαγές, διώξεις, εκτοπισμούς και αναγκαστική εξορία. Είναι καθήκον μας να διασφαλίσουμε πως οι προσευχές μας συνοδεύονται από μια βαθιά συνειδητοποίηση της ιστορίας και της κληρονομιάς μας. Πρέπει να καλλιεργήσουμε μια ισχυρή αίσθηση του ανήκειν, διασφαλίζοντας πως τόσο η σημερινή όσο και η μελλοντική μας γενιά θα αναγνωρίσουν τον εαυτό τους ως αναπόσπαστο, γηγενές συστατικό του Λεβάντε - όχι ως ξένους σε αυτά τα εδάφη. Είναι καθήκον μας να είμαστε ενωμένοι και να προχωρούμε πέρα ​​από την πρακτική της εύνοιας με τις κυβερνητικές αρχές και τα άτομα με επιρροή. Πρέπει να ενώσουμε τα χέρια και να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας στην ύπαρξη. Είναι καθήκον μας να χτυπήσουμε τις πόρτες του χριστιανικού κόσμου, υπενθυμίζοντάς τους ότι ο Χριστιανισμός ξεκίνησε από το Λεβάντε μας, και ότι μετέφερε το Ευαγγέλιο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Επιπλέον, δεν πρέπει να ντρεπόμαστε να ζητούμε στήριξη και προστασία από τους αδελφούς μας στην πίστη και τον πολιτισμό, σε μια στιγμή που η ίδια μας η ύπαρξη απειλείται από επικείμενους κινδύνους.

Το μήνυμά μας προς όλους τους Χριστιανούς, στις χώρες μας αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι το εξής: η κοιτίδα του Χριστιανισμού βρίσκεται στα πρόθυρα να μετατραπεί σε ένα απλό κειμήλιο - ένα τόπο άδειο από Χριστιανούς. Αν δεν ενώσουμε τις δυνάμεις μας - με λογική, επίγνωση, θάρρος και προσεκτικό σχεδιασμό - δεν θα επιβιώσουμε στο αγαπημένο μας Λεβάντε, το οποίο κινδυνεύει να μείνει εξίσου άδειο από Χριστιανούς, όπως η Αραβική Χερσόνησος, η Ανατολία και η Βόρεια Αφρική.

Προσοχή στον εφησυχασμό, την λήθη και την υποκρισία!