Ξαφνικά από τον ουρανό ακούσθηκε μία μεγάλη πνοή, βιαία πνοή, ένας πολύ δυνατός ήχος, μία πολύ μεγάλη δύναμη. Αυτό ήταν το Άγιον Πνεύμα και το άκουσαν όλοι, και οι Εβραίοι την άκουσαν, αλλά δεν έλαβαν το Άγιον Πνεύμα, αυτοί άκουσαν και πήγαν να δουν τι ακριβώς γίνεται. Γράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ότι το Άγιον Πνεύμα έρχεται με βιαία πνοή, διότι το Άγιον Πνεύμα έχει πάρα πολύ μεγάλη δύναμη, ώστε ταπεινώνει τους υπερηφάνους, ανυψώνει τους ταπεινούς στην καρδιά, συνδέει τα κακώς λυμένα και διασπά τους συνδέσμους τών αμαρτιών. Αυτή είναι η δύναμη τού Αγίου Πνεύματος και αυτό δείχνει αυτό το «βιαία πνοή».

Επίσης, δείχνει την δύναμη τού Αγίου Πνεύματος που δεν είναι ένας αέρας, δεν είναι κάτι το ανυπόστατο, είναι πρόσωπο. Ο Πατήρ, ο Υιος και το Άγιον Πνεύμα είναι πρόσωπα και, επομένως, λέμε Πνεύμα, το χαρακτηρίζουμε ως ουδέτερο, αλλά είναι πρόσωπο και, επομένως, είναι κάτι το δυνατό, δεν είναι απλώς ένας ήχος ούτε είναι απλώς ένας αέρας.

Αυτή είναι η δύναμη τού Αγίου Πνεύματος, είναι η δύναμη που μορφώνει τον Χριστό μέσα στις καρδιές τών ανθρώπων. Είναι αυτή η δύναμη που ενώνει τους ανθρώπους με τον Χριστό και τους κάνει μέλη τού Σώματος τού Χριστού. Μέχρι τότε οι Μαθητές ήταν έξω από τον Χριστό. Δηλαδή, εμφανιζόταν ο Χριστός, Τον έβλεπαν, Τον αναγνώριζαν δια τού Αγίου Πνεύματος, Τον αναγνώριζαν δια τής θεώσεώς τους, αλλά το σώμα τους ακόμη δεν είχε γίνει μέλος τού Σώματος τού Χριστού. Ο Χριστός με το Σώμα ήταν έξω από τους Μαθητές, ενώ τώρα την Πεντηκοστή οι Μαθητές ενώνονται με το Σώμα τού Χριστού, γίνονται μέλη τού Σώματος τού Χριστού.