Συχνά έχω αναφερθεί σε ανθρώπους που μένουν μέσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά αναγκαστικά για να μην υποστούν την κοινωνική απομόνωση που εφαρμόζει η Σκοπιά στους πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Παλαιότερα την έλεγαν "αποκοπή", πλέον "απομάκρυνση", μια διαρκής αλλαγή όχι μόνο δογμάτων, αλλά και ορολογιών, σαν τους παράνομους που αλλάζουν διαρκώς ονόματα για να αποφεύγουν τον εντοπισμό. Γιατί βλέπετε το θέμα της αποκοπής έχει γίνει παγκοσμίως γνωστό και έχει υποστεί και πρόστιμα η εταιρεία Σκοπιά για όλα αυτά που κάνει στα πρώην μέλη της. Γι' αυτό θέλει να αλλάξει όνομα, να κρύβεται από αυτά που φτιάχνει και που κάνει.

Το αποτέλεσμα όμως παραμένει ίδιο, είτε αποκοπή το πεις, είτε απομάκρυνση. Ο άνθρωπος που φεύγει από τη Σκοπιά απομονώνεται και χάνει όλο τον κοινωνικό του περίγυρο αν αυτός αποτελείται κυρίως από Μάρτυρες του Ιεχωβά. Και συνήθως έτσι είναι μέσα σε κλειστές σέκτες σαν της Σκοπιάς.

Ενώ λοιπόν υπάρχουν αμέτρητοι Μάρτυρες του Ιεχωβά που μένουν εκεί αναγκαστικά για να μην υποστούν τις συνέπειες της απομάκρυνσης, υπάρχουν και πάρα πολλοί, (η πλειονότητα βέβαια), που μένουν εκεί μέσα επειδή αυτός ο τρόπος ζωής, τους αρέσει. Αποδεκτό! Βρίσκουν ένα κοινωνικό περίγυρο μιας ομάδας με κοινές απόψεις και ενδιαφέροντα, που αλληλοϋποστηρίζονται όσο βέβαια μένουν πιστοί (ή παριστάνουν ότι είναι πιστοί) στην οργάνωση και εκεί μέσα απολαμβάνουν εκδηλώσεις, συναντήσεις, τραπεζώματα, συναντήσεις κάθε είδους, ταξίδια σε διεθνείς συνελεύσεις κλπ. Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί που έχουν μάθει να ζουν στα καλούπια που τους έχει φτιάξει η οργάνωση, ένα κλουβί δεσμεύσεων αλλά και ψυχαγωγίας που έχει μέχρι και ταινίες και διαδικτυακά προγράμματα παρακολούθησης, έχοντας μάθει να ζουν έτσι, βρίσκουν πολύ ξένο τον τρόπο ζωής των άλλων θρησκειών που δεν έχουν τις ίδιες συνήθειες.

Ιδιαίτερα ξένη τους φαίνεται η ζωή στην Ορθόδοξη Εκκλησία, μια και είτε δεν την έζησαν καθόλου, είτε όσοι την έζησαν πριν γίνουν Μάρτυρες του Ιεχωβά, ήταν άνθρωποι που βρίσκονταν πολύ μακριά από τα πραγματικά χριστιανικά βιώματα της Εκκλησίας και ουδέποτε τα γνώρισαν όπως είναι πραγματικά. Λόγω αυτής της αποξένωσης που είχαν, σύντομα παρασύρθηκαν σε αυτό το σεκταριστικό τρόπο ζωής που έχει φτιάξει η Σκοπιά και συνήθισαν να ζουν έτσι· και νομίζουν ότι η ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι αυτή η ανέμελη και επιφανειακή που είχαν οι ίδιοι, πριν παρασυρθούν από τη Σκοπιά.

Βεβαίως, είτε η άγνοια όσων δεν έζησαν ποτέ την Ορθοδοξία, είτε η ρηχή γνώση για τα δόγματα και τους στόχους της Εκκλησίας, (όσων την έβλεπαν πάντοτε επιφανειακά), δεν τους επιτρέπει να έχουν μια ολοκληρωμένη ιστορική εικόνα για την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Για αυτούς η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Βαβυλώνα μεγάλη, έστω και αν δεν υπάρχει ούτε ένα εδάφιο στην Αγία Γραφή που να υποστηρίζει ότι η Βαβυλώνα η μεγάλη των προφητειών είναι δήθεν η ψεύτικη θρησκεία, όπως τους δίδαξε η Σκοπιά, κληρονομώντας και η Σκοπιά αυτό το αστήρικτο και ψευδές δόγμα του Προτεσταντισμού. Για αυτούς είναι οι "κοσμικοί", οι Ορθόδοξοι· που δεν ξέρουν τη Γραφή, που δεν ασχολούνται με την πίστη, με το κήρυγμα, που δεν ξέρουν το όνομα του Θεού, που έχουν ειδωλολατρικά δόγματα της δίθεν "αποστατημένης χριστιανοσύνης", και ένα σωρό άλλα τέτοια παραμύθια που τους φύτεψε στο μυαλό η πλύση εγκεφάλου που υφίστανται στις συναθροίσεις και στις ομιλίες της Σκοπιάς. Δεν έχουν ψάξει ποτέ οι ίδιοι στα αρχαία χριστιανικά κείμενα όλης της ιστορίας για να δουν τι πίστευαν οι αρχαίοι χριστιανοί από τον καιρό των Αποστόλων μέχρι σήμερα αδιάσπαστα και αναλλοίωτα.

Γιατί, αν έψαχναν, θα έβλεπαν ότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα στην Ορθόδοξη Εκκλησία από τον καιρό των Αποστόλων.

Η αρχαία Εκκλησία είχε επισκόπους, είχε Θεία Λειτουργία κάθε μέρα, θεωρούσε τον Χριστό, όπως λέει η Γραφή σαφώς (αλλά δεν το ξέρουν, επειδή η ΜΝΚ έχουν αλλάξει τα επικίνδυνα εδάφια), τον θεωρούσε Θεό.

Είχε σταυρό με δύο κάθετα ξύλα, έλεγε τον Θεό Πατέρα και όχι «Ιεχωβά», όπως κάνει και η Αγία Γραφή και οι Απόστολοι και ο Χριστός. Γιατί πουθενά στην Καινή Διαθήκη οι Απόστολοι ή ο Χριστός δεν κατονόμασαν τον Πατέρα «Ιεχωβά» ή «Γιαχβέ» ή κάτι παρόμοιο. Το «Ιεχωβά» το έχει βάλει η Σκοπιά αυθαίρετα και δεν υπάρχει σε κανένα αρχαίο κείμενο της Καινής Διαθήκης. Δεν το χρησιμοποιούσε ο Χριστός και οι Απόστολοι.

Δεν είχε «κυβερνόν σώμα» η πρώτη χριστιανική Εκκλησία των Αποστόλων, αλλά είχε σύνοδο επισκόπων, όπως σήμερα.

Δεχόταν θνητή ψυχή κατά τη φύση της, αλλά αθάνατη κατά χάριν, όπως ακριβώς και το σώμα θα μείνει αθάνατο κατά χάριν μετά την Ανάσταση. (Ξέρω, αυτά είναι «ψιλά γράμματα» για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, που μπερδεύουν την αθανασία της ψυχής των χριστιανών με την κατά φύσιν αθανασία των ειδωλολατρών. Αλλά η Σκοπιά τους λέει ότι είναι ίσα κι όμοια).

Στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία των Αποστόλων είχαν Αγία Τράπεζα και θυσιαστήριο. Είχαν μόνο μία τάξη, όχι δύο· όχι άλλοι για τον ουρανό και άλλοι για τη γη. Αλλά όλοι πίστευαν και κήρυτταν ότι είναι της άνω κλήσεως, ότι θα πάνε όλοι στον ουρανό για να συγκυβερνήσουν με τον Κύριο, και όχι μόνο 144.000. Και κατά τον ίδιο τρόπο, πάλι όλοι μαζί, όλοι οι χριστιανοί, όπως θα ανεβούν στον ουρανό, έτσι θα μείνουν και στη γη κατά την Ανάσταση και την αφθαρτοποίηση της κτίσεως, και όχι μόνο ο «πολύς όχλος», και κάποιοι δήθεν θα τους κυβερνάνε από πάνω. Αλλά όλοι αυτοί που θα είναι εδώ στη γη, στην καινούργια γη, θα συγκυβερνούν με τον Κύριο. Όλοι οι χριστιανοί.

Οι πρώτοι χριστιανοί είχαν Αγία Τράπεζα ως θυσιαστήριο. Αυτό το θυσιαστήριο για το οποίο μιλάει η προς Εβραίους Επιστολή, που λέει ότι «έχουμε θυσιαστήριο, από το οποίο δεν έχουν δικαίωμα να τρώνε αυτοί που βρίσκονται στον ναό», (τού Σολομώντα εννοώντας).

Η πρώτη Εκκλησία δεχόταν το Άγιο Πνεύμα ως πρόσωπο και όχι ως απρόσωπη δύναμη.

Διαχρονικά, η Εκκλησία σε όλους τους αιώνες είχε Αγία Γραφή με δέκα βιβλία περισσότερα από αυτή που έχουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και οι υπόλοιποι προτεστάντες.

Δεν θεωρούσαν την Αγία Γραφή ως βάση της πίστης, αλλά την Εκκλησία ως βάση της πίστης, ως «στύλο και εδραίωμα της αληθείας», όπως λέει και η ίδια η Αγία Γραφή. Και είχαν και άλλα θεόπνευστα κείμενα, όχι μόνο την Αγία Γραφή, γιατί πουθενά δεν λέει η Αγία Γραφή ότι θεόπνευστη είναι δήθεν μόνο η Αγία Γραφή.

Οι πρώτοι χριστιανοί θεωρούσαν την αποστολική διαδοχή βασική προϋπόθεση, μαζί με το δόγμα, για να είναι ο άνθρωπος πραγματικά χριστιανός και μέλος της Εκκλησίας.

Βάφτιζαν και νήπια, τιμούσαν και αγίους, προσκυνούσαν τιμητικά ιερά αντικείμενα. Και τέτοια παραδείγματα έχουμε πολλά στην Αγία Γραφή: που έπαιρναν ρούχα από τον Παύλο για να γίνουν καλά οι άρρωστοι, και στέκονταν για να τους επισκιάσει η σκιά του Πέτρου για να θεραπευτούν.

Αλλά, όπως και σήμερα εμείς οι Ορθόδοξοι, έτσι και εκείνοι οι πρώτοι χριστιανοί, μόνο τον Θεό προσκυνούσαν λατρευτικά. Οποιαδήποτε προσκύνηση προς αγίους ήταν τιμητική, ως προς δούλους του Θεού, και όχι ως προς Θεό. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Και πολλά άλλα.

Όλα αυτά θα τα έβλεπαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, αν έψαχναν λίγο την ιστορία της χριστιανικής πίστης μέσα από τα κείμενα των αρχαίων χριστιανών. Γιατί οι αρχαίοι χριστιανοί δεν έγραψαν μόνο Αγία Γραφή· έγραψαν πολλά πράγματα.

Και αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διάβαζαν την Αγία Γραφή από το αρχαίο κείμενο και όχι από την παραποιημένη «Μετάφραση Νέου Κόσμου» της Σκοπιάς, που όλα αυτά τα σημεία τα έχει αλλοιώσει, θα έβρισκαν και εκεί μέσα πολλά.

Υπάρχουν, βέβαια, λίγοι Μάρτυρες του Ιεχωβά που είναι πραγματικά ερευνητές και όλα αυτά τα μελετούν και τα εντοπίζουν και τα γνωρίζουν.

Εγώ, ξέρετε, δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα: «ας φύγω από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να πάω να γίνω ορθόδοξος». Και δεν θα είχα γίνει ορθόδοξος, αν δεν τα είχα μελετήσει εγώ ο ίδιος όλα αυτά, από τη χριστιανική Εκκλησία όλων των αιώνων, για να ξέρω τι πίστευε η Εκκλησία, επί 1900 χρόνια, μέχρι τον καιρό του Ρώσσελ και του Ρόδερφορντ, που ήρθαν να μας πουν ότι επιστρέφουν δήθεν στην αλήθεια. Ποιος έχασε την αλήθεια, δηλαδή, για να τη βρουν αυτοί;

Και όσοι αγαπούν περισσότερο την αλήθεια από τους κοινωνικούς τους δεσμούς στην οργάνωση της Σκοπιάς, προτιμούν την αλήθεια από το Μάτριξ της Σκοπιάς. Δεν κάθονται εκεί μέσα, αν τα ξέρουν. Και, αν δεν τα ξέρουν, κάθονται να διαβάσουν για να τα μάθουν, να βεβαιωθούν αν αυτά τα οποία τους λέει η Σκοπιά είναι σωστά, όπως έκαναν οι Βεροιείς, που λέει η Αγία Γραφή ότι "ήταν ευγενέστεροι, γιατί έλεγχαν τους Αποστόλους, για να δουν αν αυτά τα οποία τους έλεγαν ήταν αλήθεια".

Οι υπόλοιποι απλώς δεν θέλουν να ξέρουν.

Στις ομιλίες μου έχω αναλύσει πολλά από όλα αυτά τα βασικά θέματα που πίστευε και πιστεύει η αρχαία Εκκλησία μέχρι σήμερα. Το ζήτημα είναι πόσοι θέλουν να τα ξέρουν μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Σε όσους όμως δεν θέλουν να τα ξέρουν, για να μην χαλάσουν την ψυχολογική και κοινωνική τους ηρεμία, έχω να τους πω ένα πράγμα:

Είναι κατανοητό να μην σας αρέσει ο Ορθόδοξος χριστιανικός τρόπος ζωής. Έχετε μάθει να ζείτε με έναν διαφορετικό τρόπο. Δεκτό. Καθένας είναι ελεύθερος να ζει όπως νομίζει.

Είναι κατανοητό να σας αρέσει η ζωή που ζείτε στη Σκοπιά, όπως τη ζείτε, επειδή έτσι μάθατε και έτσι σας εκφράζει.

Όμως πρέπει να ξέρετε ότι όλα αυτά δεν είναι χριστιανικά και απλώς βρίσκεστε σε μια αίρεση από τις δεκάδες χιλιάδες του προτεσταντικού κόσμου και κοροϊδεύετε τον εαυτό σας και τους άλλους ότι δήθεν είστε η ίδια Εκκλησία με αυτή που άφησαν οι Απόστολοι.

Καμία σχέση!

Ό,τι η αρχαία Εκκλησία λέει ότι είναι άσπρο, εσείς το λέτε μαύρο — και το αντίθετο.

Ό,τι η Εκκλησία επί δύο χιλιάδες χρόνια έχει καταδικάσει ως αίρεση, εσείς το έχετε υιοθετήσει ως "δόγμα αληθείας" και πάτε και το κηρύττετε. Και λέτε τα αληθινά δόγματα της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας ότι δήθεν είναι ψεύτικες διδασκαλίες.

Το ότι μάθατε να ζείτε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, κρύβοντας το κεφάλι στην άμμο και μη θέλοντας να δείτε παραπέρα τι συμβαίνει, σαν τη στρουθοκάμηλο, για να μην μάθετε τη σκληρή αλήθεια και να μην έχετε τύψεις συνειδήσεως, να μην ξέρετε τι συμβαίνει πραγματικά και ποια ήταν πραγματικά η Εκκλησία του Χριστού σε όλη την ιστορία — αυτό δεν σημαίνει ότι είστε χριστιανοί.

Και εύχομαι αυτό να το συνειδητοποιήσετε όσο ακόμη είναι νωρίς.

Ν. Μ.