Βράδιασε. Έξω ξεσπάει καταιγίδα. Και όλα αυτά ταιριάζουν απόλυτα στην περίσταση, διότι για τον απλό Μάρτυρα του Ιεχωβά μέσα σε ένα συνηθισμένο νοσοκομείο, το δόγμα περί αίματος έληξε. Ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια, πλάσμα. Αυτά περιέχει μια μετάγγιση. Αυτά κρεμάει το νοσοκομείο πάνω στη βάση ορού δίπλα στο κρεβάτι σου. Επί 65 χρόνια, η λήψη οποιουδήποτε από αυτά τα συστατικά οδηγούσε στην αποβολή του Μάρτυρα από την οργάνωση και την επιβολή περιφρόνησης. Από σήμερα, 18η Σεπτεμβρίου 2026, ένας Μάρτυρας μπορεί να λάβει όλα αυτά τα συστατικά και να παραμείνει στην συνάθροιση.

Να τι δηλώνει το Κυβερνόν Σώμα:

«Αφού το κυβερνόν σώμα εξέτασε το ζήτημα με προσευχή, αποφάσισε ότι αυτή η αρχή εφαρμόζεται και στα τέσσερα κύρια συστατικά του αίματος: Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα λευκά αιμοσφαίρια, το πλάσμα και τα αιμοπετάλια, τα οποία προέρχονται από το αίμα άλλου ατόμου. Γι' αυτό, κάθε χριστιανός πρέπει να πάρει τη δική του προσωπική απόφαση σχετικά με τη χρήση αυτών των τεσσάρων κύριων συστατικών στην ιατρική και χειρουργική φροντίδα. Παρόμοια, κάθε χριστιανός πρέπει να αποφασίσει αν θα δώσει συστατικά ή κλάσματα, από το δικό του αίμα».

Η οργάνωση τής «Σκοπιάς» δεν προέβη σε αυτή την κίνηση επειδή το νόημα της Γραφής έγινε πιο σαφές. Κατά τη γνώμη μου, το έκαναν επειδή ο κανόνας είχε μετατραπεί σε νομική ευθύνη που δεν μπορούν πλέον να υποστούν - ιδίως στην Ιαπωνία - και επειδή αυτοί που επέμεναν να τηρήσουν τον παλαιό κανόνα έχουν πεθάνει.

Επί 65 χρόνια, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχαναν τη ζωή τους αρνούμενοι την λήψη ερυθρών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων, και η «Σκοπιά» ήταν εκείνη που τους δίδασκε πως αυτές οι πρακτικές παραβίαζαν τον νόμο του Θεού - και μάλιστα το διακήρυττε γραπτώς, με αυτές ακριβώς τις λέξεις. Λοιπόν, οι άνδρες που συνέταξαν εκείνη την πρόταση μόλις την διέγραψαν. Την χαρακτήρισαν «προσαρμογή» και επικαλέστηκαν ένα κείμενο της Γραφής που απαγορεύει να υπερβείς όσα είναι γραμμένα.

Κρατήστε αυτό το κείμενο στο μυαλό σας. Θα το χρειαστούμε καθώς προχωράμε. Πέρασα 40 χρόνια μέσα σε αυτή την θρησκεία. Κρατούσα στο πορτοφόλι μου την κάρτα που δήλωνε ρητά: όχι αίμα, όχι ερυθρά αιμοσφαίρια, όχι λευκά αιμοσφαίρια, όχι αιμοπετάλια, όχι πλάσμα, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Τα τελευταία σχεδόν 9 χρόνια τα πέρασα συγκρίνοντας αυτά που έζησα, με τα πραγματικά δεδομένα προ 6μήνου όταν χαλάρωσαν τον κανόνα σχετικά με την αποθήκευση αίματος του ίδιου του ατόμου...

Είχα πει σε αυτό το κανάλι ότι το σκεπτικό που χρησιμοποίησαν για να αλλάξουν εκείνη την μία οδηγία, κατέρριπτε το επιχείρημα για κάθε άλλη οδηγία που διατήρησαν, και ότι το μόνο ερώτημα που απέμενε ήταν πόσος καιρός θα χρειαζόταν μέχρι να αλλάξουν την επόμενη. Αποδείχθηκε ότι η απάντηση ήταν περίπου 6 μήνες.

Οπότε, ιδού τι πρόκειται να σας δείξω.

Πρώτον, τι άλλαξε πραγματικά και γιατί το κομμάτι που διατήρησαν - το ολικό αίμα – είναι περισσότερο μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μόνο για τα μάτια του κόσμου.

Δεύτερον, τι έλεγαν παλαιότερα – και μέσα στα περιοδικά τους - και ποιοι πέθαναν πιστεύοντάς το.

Τρίτον, το ημερολόγιο. Διότι, όταν βάλετε τις ημερομηνίες στη σειρά, διαπιστώνετε πως ο λόγος για την παρούσα ενημέρωση δεν είναι η Αγία Γραφή.

Και τέλος, την πρόταση στην παρούσα ενημέρωση που αποκαλύπτει την ουσία της υπόθεσης: εκείνη όπου το Κυβερνόν Σώμα παραδέχεται σιωπηλά πως το σκεπτικό τους δεν έβγαζε κανένα απολύτως νόημα.

*****

Ας ξεκινήσουμε με την επίσημη εκδοχή, η οποία εκ πρώτης όψεως φαίνεται πολύ καλοστημένη. Η ενημέρωση διαρκεί περίπου 14 λεπτά. Παρουσιάζεται από τον Jeffrey Jackson, μέλος του Κυβερνώντος  Σώματος, και ξεκινά αναφέροντας ότι η ανακοίνωση θα κυκλοφορήσει πρώτα στα αγγλικά - λόγω της σπουδαιότητάς  αυτής της ενημέρωσης - και ότι θα ακολουθήσουν και άλλες γλώσσες. Κρατήστε αυτό το σημείο:

«Καλώς ήρθατε, αδελφοί και αδελφές. Λόγω της σπουδαιότητας αυτής της ενημέρωσης, το Κυβερνόν Σώμα αποφάσισε να την δημοσιεύσει το συντομότερο δυνατόν στα αγγλικά. Η ενημέρωση θα είναι διαθέσιμη και σε άλλες γλώσσες πολύ σύντομα...»

Στη συνέχεια μίλησε για συνελεύσεις, μετά... για παροχή βοήθειας σε περιπτώσεις καταστροφών... και περίπου στο 3ο με 4ο λεπτό της ενημέρωσης... το ζήτημα του αίματος:

«Οι άνθρωποι του Ιεχωβά πάντα προσπαθούσαν να αντικατοπτρίζουν την άποψή Του για την ιερότητα της ζωής. Γι’ αυτό αρνούμαστε να υποστηρίξουμε πολέμους ή να αφαιρέσουμε τη ζωή αγέννητων παιδιών, και αποφεύγουμε την απερισκεψία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια ζωής. Επιπλέον, ο Ιεχωβά συνδέει την ιερότητα της ζωής με το αίμα. Στην εντολή Του προς τον Νώε, στο εδάφιο Γένεσις 9:4, ο Ιεχωβά είπε: «⁴ πλὴν κρέας ἐν αἵματι ψυχῆς οὐ φάγεσθε»· (Μόνο σάρκα με την ζωή της —το αίμα της— δεν πρέπει να το φάτε")»

Πράξεις 15: «να απέχετε από το αίμα»· Κάθε Μάρτυρας μπορεί να τα απαγγείλει όλα αυτά,  ακόμα και στον ύπνο του. Στη συνέχεια, ο Τζάκσον εκθέτει το πώς έχει κατανοήσει η Οργάνωση την σημασία αυτών των λόγων:

«Σε ό,τι αφορά το αίμα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν κατανοήσει πως το εδάφιο στις Πράξεις 15 σημαίνει πως δεν πρέπει να καταναλώνουν ολικό αίμα, είτε από το στόμα είτε μέσω μετάγγισης, και ότι δεν πρέπει να δωρίζουν αίμα. Αυτή η στάση έχει προστατεύσει τον λαό του Ιεχωβά πνευματικά και σωματικά. Έχουμε επίσης εφαρμόσει αυτή την αρχή στα τέσσερα κύρια συστατικά του αίματος. Δηλαδή στα ερυθρά αιμοσφαίρια, στα λευκά αιμοσφαίρια, στο πλάσμα και στα αιμοπετάλια.»

Προσέξτε τα ρήματα εδώ: «έχουν κατανοήσει»... «έχουμε εφαρμόσει»... όχι «ο Θεός διέταξε»... όχι «η Γραφή λέει». Αυτές είναι οι λέξεις που χρησιμοποιείς όταν χρειαστεί να κάνεις πίσω σε κάτι. Και να ολόκληρη η αναδίπλωση:

«Επομένως, η ενημέρωση του Κυβερνώντος  Σώματος για το 2026 δήλωνε: ‘Οι Χριστιανοί δεν υπόκεινται στον Μωσαϊκό Νόμο". Ωστόσο, υπακούμε στην Αποστολική εντολή, δηλαδή να απέχουμε από το αίμα. Επιπλέον, η Γραφή δεν σχολιάζει την χρήση του αίματος του ίδιου του ατόμου σε ιατρική και χειρουργική φροντίδα. Επομένως, όπως συμβαίνει και με άλλες επιλογές σχετικά με την υγειονομική περίθαλψη, κάθε Χριστιανός πρέπει να πάρει ο ίδιος την απόφαση για την χρήση του δικού του αίματος του σε όλες τις ιατρικές και χειρουργικές φροντίδες.  Αυτή η Γραφική διευκρίνιση επιτρέπει σε κάθε Χριστιανό να ενεργεί σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο εδάφιο Γαλάτες 6:5:  ‘Ο καθένας θα σηκώνει το δικό του φορτίο.’  Μετά από περαιτέρω μελέτη με προσευχή, το Κυβερνόν Σώμα αποφάσισε πως η ίδια αρχή ισχύει και για τα τέσσερα κύρια συστατικά του ολικού αίματος, δηλαδή, για τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα λευκά αιμοσφαίρια, το πλάσμα και τα αιμοπετάλια που προέρχονται από το αίμα κάποιου άλλου ατόμου. Επομένως, κάθε Χριστιανός πρέπει ο ίδιος να πάρει προσωπική απόφαση σχετικά με την χρήση αυτών των τεσσάρων κύριων συστατικών σε κάθε είδους ιατρική και χειρουργική φροντίδα. Παρομοίως, κάθε Χριστιανός πρέπει να αποφασίσει αν θα δωρίσει συστατικά ή κλάσματα που προέρχονται από το δικό του αίμα».

Ορίστε, λοιπόν, η επίσημη ιστορία:

Η Αγία Γραφή λέει να απέχουμε από το αίμα.  Το ολικό αίμα είναι αίμα. Τα τέσσερα συστατικά είναι προϊόντα που προέρχονται από το αίμα, - και η Γραφή δεν αναφέρεται σε προϊόντα που προέρχονται από το αίμα. Επομένως, το Κυβερνόν Σώμα δεν είναι εξουσιοδοτημένο να υπερβαίνει τα γραμμένα. Κάθε Χριστιανός το αποφασίζει, μόνος του… η συνάθροιση δεν αναμειγνύεται… ουδείς κρίνει τον άλλον.

«Τώρα, μήπως αυτό σημαίνει πως το Κυβερνόν Σώμα βλέπει πολύ χαλαρά το ζήτημα των ιατρικών αγωγών που περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα κύρια συστατικά του αίματος; Όχι, καθόλου. Το Κυβερνόν Σώμα εξακολουθεί να θεωρεί το θέμα αυτό «πολύ σοβαρό». Ωστόσο, εφόσον οι Γραφές δεν αναφέρονται στα διάφορα προϊόντα που μπορεί να προέρχονται από το αίμα, εμείς αναγνωρίζουμε πως σε αρμονία με το Α’ Κορινθ. 4:6, δεν είμαστε εξουσιοδοτημένοι να υπερβαίνουμε τα γραμμένα. (Ταύτα δε, αδελφοί, μετεσχημάτισα εις εμαυτόν και Απολλώ δι υμάς, ίνα εν ημίν μάθητε το μη υπέρ ό γέγραπται φρονείν, ίνα μη εις υπέρ τού ενός φυσιούσθε κατά τού ετέρου.) Αναγνωρίζουμε επίσης την σημασία όσων αναφέρονται στο Β’Κορινθ.1:24: (24 ουχ ότι κυριεύομεν υμών τής πίστεως, αλλά συνεργοί εσμεν τής χαράς υμών· τη γαρ πίστει εστήκατε)

΄Έτσι, και οι Μάρτυρες τώρα μπορούν ΚΑΙ να δωρίζουν αίμα, αρκεί αυτό να γίνεται ώστε κάποιος άλλος να λάβει συστατικά ή κλάσματα του αίματος - πράγμα που καλύπτει τον κύριο σκοπό των περισσότερων δωρεών αιμοδοσίας, μιας και οι τράπεζες αίματος έτσι κι αλλιώς διαχωρίζουν σχεδόν κάθε μονάδα στα συστατικά του αίματος. Αν είσαι Μάρτυρας, αυτό ίσως ακούγεται ταπεινό, ακόμα και λογικό:  δηλαδή, το Κυβερνόν Σώμα να παραδέχεται τα όρια της δικής του εξουσίας. Υπάρχει όμως κάτι που δεν «κολλάει», και αυτό είναι το ίδιο το Κυβερνόν Σώμα.

Στην στήλη «Ερωτήσεις από Αναγνώστες» του περιοδικού «ΣΚΟΠΙΑ» της 15ης Ιουνίου 2001, λέει: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διατείνονται πως η αποδοχή ολικού αίματος ή οποιουδήποτε από εκείνα τα τέσσερα κύρια συστατικά παραβιάζει τον νόμο του Θεού»... Δεν λέει «εμείς έχουμε εφαρμόσει μια αρχή εδώ», αλλά «παραβιάζει τον νόμο του Θεού».  Αναδημοσίευσαν αυτή την φράση αυτολεξεί τον Ιούνιο του 2004.

Το 1990, τους τέθηκε άμεσα το ερώτημα:

«Θα έκανε κάποια διαφορά, αν το αίμα ήταν διαχωρισμένο σε μέρη;» Η γραπτή τους απάντηση ήταν η εξής:  «Όχι βέβαια. Άρα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν δέχονται μεταγγίσεις - ούτε ολικού αίματος, ούτε των κύριων συστατικών του».

Και το 1978: «η χρήση ενός συστατικού του αίματος για την διατήρηση της ζωής έρχεται προφανώς σε σύγκρουση με την Γραφική εντολή».

Και τον Ιανουάριο του 1961, όταν ένας αναγνώστης ρώτησε αν η υποβολή σε μετάγγιση όφειλε να επιφέρει την  αποκοπή (αποβολή) και την αποφυγή συναναστροφής για ένα βαπτισμένο Μάρτυρα, η απάντηση ήταν μία μόνο πρόταση: «Οι θεόπνευστες Άγιες Γραφές απαντούν ΝΑΙ».

65 χρόνια με τον «νόμο του Θεού», ακολουθούμενα από περίπου 10 λεπτά με το «δεν έχουμε εξουσιοδότηση να υπερβούμε τα όσα είναι γραμμένα». Επομένως, ή ο Θεός άλλαξε την γνώμη Του, ή αυτοί οι άνδρες εξ αρχής δεν μιλούσαν ποτέ εκ μέρους του Θεού. (Εγώ κλίνω προς την δεύτερη εκδοχή.)

Δεν υπάρχει τρίτη εναλλακτική εδώ. Και μέχρι το τέλος αυτής της παρουσίασης, θα δείτε πως η ίδια η ενημέρωση της «ΣΚΟΠΙΑ» επιλέγει την δεύτερη εκδοχή - όπως εγώ, και πιθανότατα κι εσείς.

Προσέξτε ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβετε, για να αντιληφθείτε το πραγματικό μέγεθος του ζητήματος. Διότι η «ΣΚΟΠΙΑ» θα ξοδέψει τον επόμενο χρόνο λέγοντάς σας ότι «πρόκειται για ένα μικρό ζήτημα – είναι απλώς μια προσαρμογή, μια διευκρίνιση».

Το λέει ο ίδιος ο Jackson στο τέλος: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εξακολουθούν να μην αποδέχονται μεταγγίσεις ολικού αίματος, εξακολουθούν να μην δωρίζουν ολικό αίμα και εξακολουθούν να μην καταναλώνουν αίμα. Ωστόσο…, (και ό,τι ακολουθεί μετά από αυτό το «ωστόσο») αποτελεί το ουσιαστικό δόγμα:

«Αδελφοί και αδελφές, γνωρίζουμε ότι είναι πολλές οι πληροφορίες που πρέπει να αφομοιώσετε, αλλά ποιό είναι το κύριο σημείο; Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν αποδέχονται μεταγγίσεις ολικού αίματος, ούτε δωρίζουμε ολικό αίμα για να μεταγγιστεί σε άλλους. Επίσης, δεν τρώμε αίμα ή κρέας από το οποίο δεν έχει στραγγιστεί το αίμα. (δηλαδή από πνικτό ζώο). Ωστόσο, το αν θα αποδεχτεί κανείς συστατικά ή κλάσματα που προέρχονται από το αίμα ενός άλλου ατόμου είναι απόφαση που πρέπει να πάρει ο ίδιος ο Χριστιανός. Ομοίως, ο κάθε Χριστιανός πρέπει να αποφασίσει αν θα δωρίσει ή όχι συστατικά ή κλάσματα που προέρχονται από το δικό του αίμα».

Κοιτάξτε, η πραγματικότητα είναι η εξής: Τα νοσοκομεία δεν κάνουν μεταγγίσεις ολικού αίματος. Έχουν σταματήσει να το κάνουν εδώ και δεκαετίες. Όταν δωρίζετε μια μονάδα αίματος, αυτή υποβάλλεται σε φυγοκέντριση και διαχωρισμό. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια πηγαίνουν στον έναν ασθενή, τα αιμοπετάλια σε κάποιον άλλον, και το πλάσμα σε ένα τρίτο άτομο. Αυτό ονομάζεται θεραπεία με συστατικά αίματος. Αποτελεί την καθιερωμένη ιατρική πρακτική από τότε που δεν είχα καν βαπτισθεί. Βεβαίως, σε μια μονάδα τραυμάτων, μπορεί να χορηγηθεί ολικό αίμα σε περίπτωση μαζικών τραυματιών. Όμως ο χειρουργός σας, ο ογκολόγος σας, ο μαιευτήρας σας - το άτομο που θεραπεύει την λευχαιμία ή την αιμορραγία μετά τον τοκετό σας - σάς χορηγούν συστατικά αίματος, όχι ολικό αίμα. Και δεν χρειάζεται να βασιστώ στα λόγια κάποιου εξωτερικού ειδικού γι' αυτό, διότι η «ΣΚΟΠΙΑ» το είπε, μέσα στο ίδιο το άρθρο που έθεσε αυτήν ακριβώς την γραμμή, τον Ιούνιο του 2000:

«Σήμερα, οι περισσότερες μεταγγίσεις δεν αποτελούνται από ολικό αίμα, αλλά ένα από τα κύρια συστατικά του». Ήξεραν ακριβώς τι κάλυπτε η απαγόρευσή τους. Αυτός ήταν και ο σκοπός της απαγόρευσης. Πράγμα που σημαίνει ότι αυτό που εξακολουθεί να απαγορεύεται είναι κάτι που σχεδόν ποτέ δεν θα σου το πρότειναν - και πως αυτά που τώρα αποτελούν «ζήτημα συνείδησης» είναι εκείνα που πραγματικά σώζουν τις ζωές των περισσότερων ανθρώπων. Η «ΣΚΟΠΙΑ» κράτησε την ταμπέλα της πόρτας, αλλά αφαίρεσε την ίδια την πόρτα. Και δείτε τι γράφει η κάρτα που έχει στο πορτοφόλι του κάθε Μάρτυρας. Πρόκειται για την προηγμένη ιατρική οδηγία της «Σκοπιάς»: «Δίνω εντολή να μη μού χορηγηθούν σε καμία περίπτωση μεταγγίσεις αίματος ή κύριων συστατικών του αίματος: ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια, πλάσμα ή αιμοπετάλια. Επίσης, αρνούμαι την εκ των προτέρων αιμοδοσία του αίματός μου για κατοπινή χρήση».

Και τα δύο μισά αυτής της πρότασης αποτελούν «ζητήματα συνείδησης» πλέον. Το δεύτερο μισό «έφυγε» τον Μάρτιο. Το πρώτο «έφυγε» αυτή την εβδομάδα - σήμερα. Ο Τζάκσον λέει πως σύντομα θα είναι διαθέσιμη μια επικαιροποιημένη ιατρική οδηγία. Η παλιά, αυτή τη στιγμή συνεχίζει να υπάρχει μέσα στα πορτοφόλια εκατομμυρίων ανθρώπων, και πολλοί από αυτούς που την κουβαλούν δεν γνωρίζουν την αλλαγή αυτή ακόμα, επειδή η επικαιροποίησή της κυκλοφόρησε μόνο στα αγγλικά.

Ο οδηγός της «ΣΚΟΠΙΑ» για τους γιατρούς – αυτόν που οι υπηρεσίες ενημέρωσης των νοσοκομείων παραδίδουν στους κλινικούς ιατρούς – έχει ένα πίνακα:  Άρνηση ολικού αίματος. Άρνηση ερυθρών αιμοσφαιρίων. Άρνηση λευκών αιμοσφαιρίων. Άρνηση αιμοπεταλίων. Άρνηση πλάσματος. Το αλλογενές πλάσμα δεν είναι αποδεκτό από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, λέει…

Κάθε θεράπων ιατρός - όπως αναφέρει - τον ξεφυλλίζει πρόχειρα, για να ρωτήσει τον ασθενή αν αυτή είναι η επιλογή του.  Τι σημαίνει αυτό είναι πολύ απλό. Για τον μέσο Μάρτυρα σε ένα μέσο νοσοκομειακό κρεβάτι, το δόγμα περί αίματος έχει τελειώσει. Αυτό που απομένει είναι ένας κανόνας σχετικά με... ένα προϊόν που σπάνια θα τους προσφερθεί.

Αυτό από μόνο του αποτελεί μια πολύ μεγάλη ιστορία, όμως δεν είναι η ιστορία καθεαυτή, διότι εδώ δεν πρόκειται για ένα δόγμα που υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Είναι ένα δόγμα που εφαρμόσθηκε στα κρεβάτια παιδιών.

22 Μαΐου 1994, περιοδικό «ΞΥΠΝΑ!».

Το εξώφυλλο δείχνει τα πρόσωπα 26 νέων ανθρώπων κάτω από τον τίτλο «Νέοι που βάζουν τον Θεό πρώτο». Η σελίδα με τα Περιεχόμενα το λέει φωναχτά. «Στο παρελθόν, χιλιάδες νέοι πέθαναν επειδή έδωσαν προτεραιότητα στον Θεό. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Μόνο που τώρα το δράμα εκτυλίσσεται σε νοσοκομεία και δικαστικές αίθουσες, με επίκεντρο το ζήτημα των μεταγγίσεων αίματος».

Μέσα στο περιοδικό γίνεται αναφορά στην Len Martinez, η οποία ήταν μόλις 12 ετών, ζούσε στο Fresno της Καλιφόρνια και πέθαινε από λευχαιμία. Το περιοδικό περιγράφει τι ήθελαν να της χορηγήσουν οι γιατροί: όχι ολικό αίμα, αλλά συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια. (Δύο από αυτά τα τέσσερα συστατικά αποτελούν σήμερα «ζήτημα συνείδησης»). Εκείνη τα αρνήθηκε διότι, όπως είπε η ίδια, «είχε διδαχθεί πως ο Θεός το απαγορεύει αυτό». Το περιοδικό ΞΥΠΝΑ! αναφέρει πως πέθανε στις 6:30 το πρωί της 22ας Σεπτεμβρίου 1993, στην αγκαλιά της μητέρας της, και μετά περιγράφει την αξιοπρέπεια και την ηρεμία εκείνης της νύχτας…

Ο Adrien Yeats ήταν 15 ετών, ζούσε στην Newfoundland και πέθαινε από λέμφωμα και λευχαιμία· είπε στην μητέρα του πως «δεν μια καλή ανταλλαγή το να δεχθεί αίμα και να χάσει την ανάσταση». Βαπτίστηκε μέσα σε μια ανοξείδωτη δεξαμενή φυσικοθεραπείας του νοσοκομείου στις 12 Σεπτεμβρίου 1993 και πέθανε την επόμενη μέρα.

Η Lisa Kosak ήταν 12 ετών, ζούσε στο Τορόντο και πέθαινε από οξεία μυελοειδή λευχαιμία· της έγινε υποχρεωτική μετάγγιση μία φορά, μεσάνυχτα από μια νοσοκόμα, και η ίδια δήλωσε πως θα κλωτσούσε την κρεμάστρα του ορού αν επιχειρούσαν να το επαναλάβουν. Πέθανε στο σπίτι της. Το περιοδικό λέει πως  «προστέθηκε στη χορεία πολλών άλλων νεαρών Μαρτύρων του Ιεχωβά που έβαλαν τον Θεό σε προτεραιότητα».

Η «ΣΚΟΠΙΑ» έβαλε αυτά τα παιδιά στο εξώφυλλο ως παραδείγματα προς μίμηση. Ο Adrien θα μπορούσε να είναι 48 ετών σήμερα. Η Len θα μπορούσε να είναι 45. Και το φαινόμενο δεν σταμάτησε το 1993.

Ο Dennis Lindberg ήταν 14 ετών, ζούσε στο Seattle το 2007 και πέθαινε από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Είχε πιθανότητα επιβίωσης 70% έως 75% με μεταγγίσεις, αλλά πέθανε λίγες ώρες αφότου κάποιος δικαστής έκρινε ότι μπορούσε να τις αρνηθεί.

Η Eloise Dupree ήταν γύρω στα είκοσι και ζούσε στο Κεμπέκ το 2016. Υπέστη αιμορραγία μετά από επείγουσα καισαρική τομή, αρνήθηκε την χορήγηση αίματος τουλάχιστον 10 φορές - σύμφωνα με τον ιατροδικαστή και παρουσία της μεσολαβητικής επιτροπής του νοσοκομείου - και πέθανε έξι ημέρες μετά την γέννηση του γιου της. Ο ιατροδικαστής δήλωσε πως το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να την είχε σώσει ήταν μια μετάγγιση.

Σε κανένα με αιμορραγία θα προσφερόταν ολικό αίμα. Τους προσφέρονται ερυθρά αιμοσφαίρια μέσα σε πλάσμα - τα οποία τώρα αποτελούν «ζήτημα συνείδησης».

Περίπου έξι ώρες πριν από την ετοιμασία του παρόντος κειμένου, το φόρουμ «XJW» (Πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά) στο Reddit κατακλύσθηκε με την ίδια ιστορία. Κάποιος έγραψε πως η μητέρα του πέθανε τον περασμένο Ιανουάριο αρνούμενη την λήψη πλάσματος, και τώρα η θέση τους λίγο-πολύ είναι: «Ναι μωρέ… προχωρήστε. Δεν μας πειράζει».

Άλλος έχασε ένα φίλο του, ηλικίας σαράντα και κάτι ετών, από καρκίνο, αφού αρνήθηκε μεταγγίσεις αιμοπεταλίων. Μια νοσηλεύτρια έγραψε πως έχει ασθενείς στο νοσοκομείο της που αρνούνται το αίμα ακόμα και αυτή την στιγμή - επειδή δεν έχουν δει μέχρι στιγμής αυτή την αναβάθμιση.

Πόσοι είναι συνολικά; Η οργάνωση τής «Σκοπιάς» ποτέ δεν τον δημοσίευσε εκείνο τον αριθμό, και ο ιστότοπός της εξακολουθεί να υποστηρίζει πως πολλοί Μάρτυρες -συμπεριλαμβανομένων και παιδιών - πεθαίνουν κάθε χρόνο επειδή αρνούνται μεταγγίσεις αίματος. Τι είπαν για εκείνον τον ισχυρισμό;  «Εντελώς αβάσιμος».  Οι άνθρωποι που επιχείρησαν να καταμετρήσουν τον απολογισμό των θυμάτων είναι υποστηρικτές της μεταρρύθμισης των Μαρτύρων του Ιεχωβά σχετικά με το αίμα.

Ένας γιατρός εκεί, εξήγαγε από μια μελέτη του 1993 πάνω σε αποτελέσματα χειρουργικών επεμβάσεων, μια εκτίμηση για περίπου 1.200 περισσοτέρους θανάτους ετησίως και περίπου 33.000 από το 1961.  Ένας δεύτερος ερευνητής ξεκίνησε από μια διαφορετική μελέτη και κατέληξε στο ίδιο αποτέλεσμα.

Βέβαια, πρόκειται για εκτιμήσεις, όχι για ακριβείς καταμετρήσεις.  Κόψτε τις στη μέση αν θέλετε, ή μειώσετε τις κατά τα τρία τέταρτα. Ο κανόνας που οδήγησε σε αυτά τα στοιχεία είναι ακριβώς εκείνος που η οργάνωση τής «Σκοπιάς» μόλις πρόσφατα υποβάθμισε, σε «προσωπική απόφαση».

Για να είμαστε ακριβείς για το πού βρισκόμαστε: τα τέσσερα συστατικά του αίματος - που η «Σκοπιά» έλεγε πως παραβιάζουν τον νόμο του Θεού - είναι τα τέσσερα συστατικά του αίματος που μεταγγίζονται στα νοσοκομεία – ενώ παιδιά έχουν θαφτεί και μετά τιμήθηκαν σε έντυπα της Οργάνωσης, επειδή αρνήθηκαν τη μετάγγιση, επιλέγοντας τον θάνατο αντί να την δεχθούν.

Το ισχυρότερο επιχείρημα που μπορεί να προβάλει ένας Μάρτυρας απέναντι σε όλα αυτά - και οφείλουμε να το λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν - είναι το εξής:

«Έτσι μοιάζει η ταπεινότητα: το φως γίνεται λαμπρότερο... το Κυβερνόν Σώμα δεν είναι θεόπνευστο… το έχουν πει και στο παρελθόν ενόρκως… όταν συνειδητοποιούν ότι έχουν υπερβεί τα όρια των Γραφών, προβαίνουν σε διορθώσεις…  Δεν είναι αυτό ακριβώς που θα θέλαμε να κάνουν;… Δεν είναι το εδάφιο Α’ Κορινθίους 4:6: ("εμείς αναγνωρίζουμε πως σε αρμονία με το Α’ Κορινθ. 4:6, δεν είμαστε εξουσιοδοτημένοι να υπερβαίνουμε τα γραμμένα") το σωστό εδάφιο εδώ;»

Ναι, ναι… είναι το σωστό εδάφιο. Και αυτό είναι το πρόβλημα. Ήταν το σωστό εδάφιο και το 1961. Τίποτα δεν άλλαξε στην Α’ Επιστολή προς Κορινθίους στο διάστημα μεταξύ 1961 και Σεπτεμβρίου 2026. Ούτε στο 15ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων άλλαξε κάτι. Ολόκληρο το αίμα… ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια… αιμοπετάλια… πλάσμα.

Καμία από αυτές τις λέξεις δεν βρίσκεται μέσα στα δύο αυτά χωρία. Δεν υπήρχαν ούτε το 2000, όταν η «ΣΚΟΠΙΑ» έγραφε πως «παραβιάζει τον νόμο του Θεού», ούτε το 1961, όταν το κατέστησαν αιτία για αποκοπή και περιφρόνηση.

Αν το Κυβερνόν Σώμα δεν είναι εξουσιοδοτημένο να υπερβαίνει τα γραμμένα, τότε επί 65 χρόνια έπραττε ακριβώς αυτό για το οποίο δεν είχε εξουσιοδότηση. Και το έπραττε αυτό, έχοντας βάλει όλο το βάρος του αποκλεισμού πίσω από αυτό. Το εδάφιο δεν τους απαλλάσσει εδώ. Στην πραγματικότητα τούς καταδικάζει ακόμη περισσότερο.

Και προσέξτε το άλλο εδάφιο στο οποίο προσφεύγει ο Jackson.

«Β’ προς Κορινθίους 1:24: «Όχι πως είμαστε κύριοι της πίστης σας».

Προερχόμενο αυτό από την οργάνωση που, το 2000, άλλαξε τον μηχανισμό ώστε ένας Μάρτυρας που δέχεται μετάγγιση αίματος να θεωρείται ότι ο ίδιος έχει αποκόψει τον εαυτόν του από την οργάνωση με δική του πράξη, χωρίς δικαίωμα έφεσης και με τις ίδιες συνέπειες. Καθαρή, ψυχρή περιφρόνηση που προέρχεται από την οργάνωση που εξακολουθεί να διατηρεί πάνω από 1.700 Επιτροπές Προσέγγισης Νοσοκομείων (HLC), των οποίων οι πρεσβύτεροι εμφανίζονται στον θάλαμο του νοσοκομείου όταν πέφτουν οι τιμές του αίματος κάποιου μέλους.

Μέσα σε αυτήν ακριβώς την επικαιροποίηση, ο Jackson δηλώνει πως η HLC είναι έτοιμη να σάς στηρίξει στην απόφασή σας. Οι άνδρες που επί 40 χρόνια λειτουργούσαν ως «αστυνομία του αίματος», τώρα είναι οι θυρωροί.

Οπότε το αντεπιχείρημα δεν καταρρέει λόγω κακού υπολογισμού. Καταρρέει επειδή η «Σκοπιά» το έχει ξανα-ακούσει, από τους ίδιους τους δικηγόρους της, και δεν έδινε σημασία επί 28 χρόνια.

Το 1998, προκειμένου να επιτύχει τη νόμιμη καταγραφή της στη Βουλγαρία, η «ΣΚΟΠΙΑ» υπέγραψε μια συμφωνία συμβιβασμού ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σε εκείνη τη συμφωνία (εικόνα με την κίτρινη επισήμανση), δήλωναν ότι, για το αίμα, κάθε μέλος μπορούσε να ενεργήσει με τη δική του ελεύθερη βούληση, χωρίς περιορισμούς και κυρώσεις. Αυτή ήταν η δέσμευση. Στη συνέχεια επέστρεψαν στη βάση τους και, δύο χρόνια αργότερα (το 2000), έγραψαν ότι «η αποδοχή συστατικών του αίματος παραβιάζει τον νόμο του Θεού» και επανέφεραν τις κυρώσεις, ορίζοντας ότι ο Μάρτυρας που δέχεται αίμα θεωρείται πως ο ίδιος έχει αποκόψει τον εαυτόν του. Δεν χρειαζόταν να τον αποβάλουν εκείνοι. Μόνος του  πετάχτηκε εκτός Οργάνωσης. Η ελεύθερη επιλογή ήταν κάτι που είχαν δηλώσει στο δικαστήριο. Σήμερα, η δήλωση που είχαν καταθέσει στο δικαστήριο το 1998 εμφανίστηκε επιτέλους στην ενημέρωση του Κυβερνώντος  Σώματος:

«Έχοντας λάβει υπ' όψιν αυτούς και άλλους παράγοντες, κάθε Χριστιανός πρέπει να αποφασίσει αν θα δεχτεί ή όχι κάποιο συστατικό ή κλάσμα που προέρχεται από το αίμα άλλου ατόμου. Η συνάθροιση δεν θα εμπλακεί σε αυτή την απόφαση και οι μεμονωμένοι Χριστιανοί δεν πρέπει να κρίνουν τους άλλους. Δεν υπάρχει λόγος να συζητώνται αυτές οι προσωπικές ιατρικές αποφάσεις με άτομα πέρα ​​από τους εκπροσώπους υγειονομικής περίθαλψης που αναφέρονται στην ιατρική σας οδηγία. Εφόσον το ζητήσετε, η τοπική μεσολαβητική επιτροπή με τα νοσοκομεία είναι έτοιμη να σας στηρίξει στην απόφασή σας. Οι αδελφοί μπορούν να σας βοηθήσουν να βρείτε γιατρούς που θα σεβαστούν την συνείδησή σας και θα τηρήσουν το απόρρητο των αποφάσεών σας».

«Η συνάθροιση δεν θα εμπλακεί σε αυτή την απόφαση και οι μεμονωμένοι Χριστιανοί δεν πρέπει να κρίνουν τους άλλους.» 

Εκείνη τη στιγμή ξεκαθάρισε η αληθινή εικόνα. Ο κανόνας δεν μαλάκωσε επειδή η Γραφή έγινε πιο σαφής· αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Μαλάκωσε, όπου οι δικαστικές αίθουσες το χρειάζονταν αυτό.

Εντάξει, θα πάρω μια ανάσα να ηρεμήσω. Όμως αυτό είναι πολύ δυσάρεστο. Ενώ πάρα πολλοί άνθρωποι υπέστησαν τεράστια βλάβη εξαιτίας αυτής της προηγούμενης πολιτικής, εκείνοι την άλλαξαν ξαφνικά, όπως-όπως…

Αν αυτή η πολιτική για το αίμα είχε αντίκτυπο σε εσάς, η προηγούμενη πολιτική (αν έχετε χάσει κάποιο μέλος της οικογένειάς σας ή αν κάποιος τραυματίστηκε εξαιτίας της), πείτε μας στα σχόλια. Ενημερώστε τον κόσμο. Όσοι βλέπουν αυτό το βίντεο πρέπει να μάθουν πως δεν είναι απλώς ένα δόγμα στα χαρτιά. Ενώ έχει προκαλέσει πραγματικούς θανάτους και πραγματική βλάβη σε ανθρώπους, τώρα ξαφνικά η στάση τους είναι: «Πώς; Α, μα τώρα πια δεν υπάρχει. Τώρα γιατί ρωτάτε;».  Γιατί κατά την γνώμη μου, η Ιαπωνία χαμήλωνε το σφυρί του δικαστή και θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα αν δεν άλλαζαν την πολιτική τους – και το γνωρίζουν αυτό.

Ας δούμε τώρα το ημερολόγιο. Στις 27 Δεκεμβρίου 2022, το Υπουργείο Υγείας, Εργασίας και Πρόνοιας της Ιαπωνίας δημοσιεύει κατευθυντήριες γραμμές για την προστασία των παιδιών, οι οποίες απαντούν σε ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα: «Συνιστά κακοποίηση η άρνηση ενός γονέα να επιτρέψει τη μετάγγιση αίματος στο παιδί του λόγω των κανόνων της θρησκείας του;». Η απάντηση του υπουργείου είναι «Ναι, πρόκειται για παραμέληση, (οι κατευθυντήριες γραμμές περιγράφουν την παράβαση με τρόπο που κατονομάζει έμμεσα μια οργάνωση, χωρίς να αναφέρει το όνομά της)… με το να επιβάλουν στα παιδιά να κουβαλάνε μια κάρτα που εκφράζει την άρνησή τους για μετάγγιση αίματος».  Όμως μόνο μία θρησκεία είναι στην Ιαπωνία, της οποίας τα παιδιά φέρουν αυτή την κάρτα: οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Τον Νοέμβριο του 2023, μια ομάδα Ιαπώνων δικηγόρων, πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά, έδωσαν μια συνέντευξη Τύπου. Το 81% των συμμετεχόντων στην έρευνά τους έφερε κάρτα άρνησης μετάγγισης αίματος κατά την παιδική τους ηλικία, και υπέβαλαν επίσημο αίτημα στην Υπηρεσία Υποθέσεων Παιδιών και Οικογένειας της Ιαπωνίας, ζητώντας από την κυβέρνηση να διερευνήσει αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πληρούν τα κριτήρια για την διάλυση της οργάνωσης βάσει του Νόμου περί Θρησκευτικών Νομικών Προσώπων.

Μεταξύ των στοιχείων που παρουσίασαν ήταν η περίπτωση ενός 13χρονου που πέθανε αρνούμενος την μετάγγιση κατά την διάρκεια μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Οι μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών βασίζονται σε συστατικά αίματος από δωρητές: ερυθρά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια – δηλαδή στα στοιχεία εκείνα που, λίγο νωρίτερα, είχαν αναχθεί σε «ζήτημα συνείδησης».

Στις 4 Μαρτίου 2026, το Ανώτερο Δικαστήριο του Τόκιο επικυρώνει την διάλυση της Εκκλησίας της Ενοποίησης (Unification Church) – η πρώτη φορά στην ιστορία του εν λόγω νόμου που διαλύεται θρησκευτική οργάνωση στην Ιαπωνία, χωρίς να έχει προηγηθεί ποινική καταδίκη – με το αιτιολογικό ότι η δράση της έβλαπτε το δημόσιο συμφέρον. Την ίδια ημέρα ορίστηκε ένας «εκκαθαριστής».

Η οδός που το αίτημα των Πρώην Μαρτύρων του Ιεχωβά ζητά από την Ιαπωνία αποδείχθηκε αποτελεσματική.

Στις 20 Μαρτίου 2026 - 16 ημέρες αργότερα, στην δεύτερη ενημέρωση από το Κυβερνόν Σώμα - ο Gerrit Lösch ανακοινώνει πως η φύλαξη του αίματος ενός ατόμου αποτελεί πλέον προσωπική απόφαση, χρησιμοποιώντας μια φράση που θέλω να θυμάστε:

«Επιπλέον, η Αγία Γραφή δεν σχολιάζει την χρήση του αίματος του ίδιου του ατόμου για ιατρική και χειρουργική περίθαλψη.  Όσον αφορά τη χρήση του αίματος του ίδιου του ατόμου, η θέση μας έχει διατυπωθεί στο τεύχος της «Σκοπιάς» της 15ης Οκτωβρίου 2000. Εκεί αναφέρεται: "Ένας Χριστιανός πρέπει να αποφασίσει μόνος του πώς θα διαχειριστεί το αίμα του κατά την διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης, μιας ιατρικής εξέτασης ή μιας τρέχουσας θεραπείας"».

Η Αγία Γραφή των Χριστιανών δεν σχολιάζει την χρήση του αίματος του ίδιου του ατόμου σε ιατρική και χειρουργική περίθαλψη…

Στις 13 Απριλίου 2026, η «Σκοπιά» μηνύει την Ιαπωνική Κυβέρνηση στο Περιφερειακό Δικαστήριο του Τόκιο για την διαγραφή των κατευθυντήριων γραμμών του 2022, ως παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας.

Και σήμερα, 18 Σεπτεμβρίου 2026, στην έκτη επικαιροποίηση, «οι Γραφές δεν σχολιάζουν τα διάφορα προϊόντα που μπορούν να προέρχονται από το αίμα.»  Τα τέσσερα κύρια συστατικά «φεύγουν» – και αυτό δημοσιεύτηκε πρώτα στα αγγλικά, πριν από την ετήσια συνέλευση.

Είχα πει τον Μάρτιο ότι η φράση που χρησιμοποίησε ο Lösch, σχετικά με το αίμα του ίδιου του ατόμου, θα τους δημιουργούσε πρόβλημα, επειδή η Αγία Γραφή δεν σχολιάζει την χρήση οποιουδήποτε είδους αίματος στην ιατρική περίθαλψη. Ούτε του ίδιου του ατόμου, ούτε κανενός άλλου. Έτσι θα έπρεπε είτε να ζήσουν με την αντίφαση, είτε να μετακινήσουν ξανά τη γραμμή.

Ε, να’ τους λοιπόν, να μετακινούν την γραμμή - χρησιμοποιώντας την ίδια ακριβώς φράση, αλλάζοντας μόνο δύο λέξεις.

Αυτό δεν είναι «νέο φως». Αυτό είναι ένα πρότυπο κειμένου, φίλοι μου. Δεν μπορώ να σάς δείξω το εσωτερικό σημείωμα. Δεν έχω τα Πρακτικά της συνεδρίασης του Κυβερνώντος Σώματος ούτε τις σημειώσεις των δικηγόρων τους απ’ όπου πάρθηκε αυτή η απόφαση. Αυτά που έχω, είναι ένα ημερολόγιο, μια κυβέρνηση που έχει χαρακτηρίσει την «κάρτα αίματος» παραμέληση παιδιού, ένα αίτημα για την διάλυση της Οργάνωσης που βρίσκεται μέσα στην αρμόδια Ιαπωνική υπηρεσία (ένας αποδεδειγμένος μηχανισμός ικανότητας υλοποίησης), καθώς και μια αγωγή που κατέθεσαν οι ίδιοι για να το εμποδίσουν. Επί πλέον, δύο «διευκρινίσεις» που πλαισίωναν αυτή την αγωγή - στις οποίες έτυχε να έχουν αφαιρεθεί εκείνα τα σημεία του δόγματος που ήταν τα πιο πιθανά να οδηγήσουν στον θάνατο ένα παιδί μέσα σε θάλαμο νοσοκομείου.

Βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Εγώ έχω βγάλει τα δικά μου.

Τώρα, αν αφαιρέσουμε τις Αγιογραφικές παραπομπές, αυτό που μάς μένει είναι πως το δόγμα περί αίματος αποσύρθηκε - επειδή είχε γίνει εντοπίσημο.

Κάθε πρόταση μέσα σε αυτή την επικαιροποίηση που ακούγεται σαν ταπεινότητα, μέσα σε μια δικαστική αίθουσα διαβάζεται σαν ένας ισχυρισμός υπεράσπισης.

«Κάθε Χριστιανός πρέπει ο ίδιος να παίρνει τη δική του προσωπική απόφαση».

«Η συνάθροιση δεν θα εμπλακεί».

«Οι μεμονωμένοι Χριστιανοί δεν πρέπει να κρίνουν».

«Δεν είμαστε εμείς οι κύριοι της πίστης σας».

Αυτές δεν είναι ποιμαντορικές φράσεις, φίλοι μου. Είναι οι φράσεις που θέλεις να έχουν καταγραφεί στα Πρακτικά, πριν ένας Ιάπωνας δικαστής ρωτήσει αν η Οργάνωσή σας ελέγχει τις ιατρικές επιλογές των μελών της.

Μόλις δείτε το σχήμα αυτών, το αναγνωρίζετε αμέσως, επειδή έτσι «τακτοποιεί» η «Σκοπιά» κάθε κανόνα που μετατρέπεται σε ευθύνη για την ίδια:

Πρώτο βήμα: χάραγμα μιας διαχωριστικής γραμμής (που η Βίβλος δεν έχει χαράξει), η οποία καθορίζεται με εξαιρετική λεπτομέρεια. Το «όλον» έναντι του «συστατικού», το «συστατικό» έναντι του «κλάσματος», το δικό σου αίμα έναντι του αίματος των ξένων, το φυλασσόμενο αίμα έναντι του  κυκλοφορούντος… Όσο περισσότερες είναι οι κατηγορίες, τόσο πιο δύσκολο είναι για ένα Μάρτυρα να κάνει πίσω ένα βήμα και να δει πως κανένα από αυτά δεν βρίσκεται μέσα στο Βιβλίο.

Δεύτερο βήμα: επιβολή της γραμμής ως νόμου του Θεού, με τον κοινωνικό αποκλεισμό (shunning) ως μέσο επιβολής. Έτσι, όποιος αμφισβητεί την γραμμή, νιώθει ότι αμφισβητεί τον ίδιο τον Θεό.

Τρίτο βήμα: όταν η γραμμή δοκιμάζεται σε καταστάσεις που ενέχουν κόστος (όπως σε δικαστήρια, κυβερνητικές διαδικασίες ή ζητήματα επίσημης καταγραφής) η γραμμή μετακινείται. Ποτέ δεν αλλάζεται ολόκληρο το πλαίσιο, διότι αυτό το πλαίσιο είναι που κάνει τους υπόλοιπους κανόνες να μοιάζουν με θεμελιώδεις αρχές.

Τέταρτο βήμα: η μεταβολή ονομάζεται «διευκρίνιση» και με επιλεκτική παράθεση παλαιότερων ημέτερων εντύπων, ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση της συνέχειας.

Πέμπτο βήμα: να μην ζητιέται ποτέ η συγγνώμη, να μην μετρώνται ποτέ οι νεκροί, και ποτέ παραδοχή πως έκανες κάτι λάθος.

Οι μεταμοσχεύσεις οργάνων χαρακτηρίστηκαν «κανιβαλισμός» το 1967, και μετά το αναποδογύρισαν, σε «ζήτημα συνείδησης» το 1980.

Το δικό σου αίμα αποθηκευμένο «συγκρουόταν με τον νόμο του Θεού» τον Οκτώβριο του 2000, αλλά έγινε «ζήτημα συνείδησης» τον Μάρτιο του 2026 - καθώς το ανακοίνωσαν με μία πρόταση μέσα από το ίδιο εκείνο άρθρο του Οκτωβρίου 2000 που το απαγόρευε – ενώ δεν ανέφεραν την παράγραφο που το απαγόρευε ολοκληρωτικά.

Και ενώ τα συστατικά του αίματος το 2000 και το 2004 παραβίαζαν τον νόμο του Θεού, το 2026 αποτελούν απλώς «ζήτημα συνείδησης». Ανακοινώθηκε με ένα εδάφιο που απαγορεύει εκείνους που το ανακοίνωσαν να έχουν ορίσει εξ αρχής τέτοιον κανόνα. Η ίδια μηχανή κάθε φορά - σε κάθε αλλαγή.

Τώρα φτάσαμε στο σημείο με την μεγαλύτερη σημασία, διότι αυτή η επικαιροποίηση δεν αντιστρέφει απλώς τον κανόνα. Με μία μόνο πρόταση, εξηγείται γιατί ο κανόνας δεν ήταν ποτέ πραγματικός. Και δεν νομίζω πως εκείνοι που τον συνέταξαν είχαν προσέξει καν τι παραδέχονταν.

Εδώ είναι. Ο Τζάκσον περιγράφει πώς μπορεί να σκεφτεί ένας Μάρτυρας σχετικά με την αποδοχή ενός συστατικού που προέρχεται από το αίμα κάποιου άλλου ατόμου:

«Ο κάθε χριστιανός πιθανότατα θα πάρει διαφορετική απόφαση. Ορισμένοι ίσως αρνηθούν όλα τα παράγωγα, επειδή πιστεύουν ότι το να δεχτούν οποιοδήποτε συστατικό του αίματος είναι λάθος.

Άλλοι ίσως δεχτούν κάποια παράγωγα επειδή αποτελούν ένα μικρό ποσοστό του πλήρους αίματος. Για παράδειγμα, μερικά παράγωγα του αίματος αποτελούν μικρότερο ποσοστό του πλήρους αίματος σε σχέση με κάποια κλάσματα τα οποία κάποιοι χριστιανοί ήδη δέχονται.

Όπως και να 'χει, το εδάφιο Ρωμαίους 14-12 δηλώνει «Ο καθένας μας θα δώσει λογαριασμό για τον εαυτό του στον Θεό»».

«Μερικά συστατικά» (η απαγορευμένη κατηγορία) είναι ένα μικρότερο μέρος του αίματος απ’ ότι ορισμένα κλάσματα - τα οποία είχαν ήδη επιτρέψει. Τα αιμοπετάλια αποτελούν ένα κλάσμα του 1% του αίματός σας ανά  όγκο. Η αλβουμίνη, ένα κλάσμα του πλάσματος που επιτρέπεται στους Μάρτυρες να αποδέχονται εδώ και δεκαετίες, είναι ένα μεγαλύτερο μέρος μιας μονάδας αίματος σε σχέση με τα αιμοπετάλια, τα οποία ήταν υποχρεωμένοι να απορρίπτουν.

Η «ΣΚΟΠΙΑ» σάς λέει ανοιχτά, μέσα στην δική της επικαιροποίηση εδώ, ότι η γραμμή που επέβαλε επί 26 χρόνια τοποθετούσε το μεγαλύτερο μέρος του αίματος στην πλευρά του «επιτρεπτού» και το μικρότερο στην πλευρά του «απαγορευμένου».

Οι κατηγορίες ποτέ δεν αφορούσαν την ιερότητα του αίματος. Αν την αφορούσαν, τα κλάσματα θα είχαν «φύγει» πρώτα. Οι κατηγορίες ήταν μόνο για να υπάρχουν κατηγορίες.

Τώρα, βάλτε το αυτό δίπλα στη φράση που ακούστηκε νωρίτερα στην ίδια ομιλία: «Αυτή η στάση προστάτεψε τον λαό του Ιεχωβά πνευματικά και σωματικά». Αν η στάση αυτή προστάτευε τους ανθρώπους σωματικά, ποιος ο λόγος να καταργηθεί; Κι αν δεν τους προστάτευε, τότε από τι προστατεύτηκαν ο Len Martinez και ο Adrien Yates; Ας τα βάλουμε όλα στη σειρά:

1961. «Οι Γραφές απαντούν καταφατικά: η μετάγγιση επιφέρει αποκοπή και κοινωνικό αποκλεισμό.»

2000. «Τα τέσσερα συστατικά παραβιάζουν τον νόμο του Θεού και η λήψη τους καθιστά το άτομο αποσχισθέν, το οποίο υφίσταται κοινωνικό αποκλεισμό χωρίς ακρόαση.»

1998.  Μία υπόσχεση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για ελεύθερη βούληση, χωρίς περιορισμούς και κυρώσεις - υπόσχεση που τηρήθηκε μόνο στην διάρκεια της ακρόασης.

2026. «Δεν έχουμε εξουσιοδότηση να υπερβούμε τα γραφόμενα» - από άνδρες που έγραψαν κάθε μία από εκείνες τις γραμμές.

Τρεις δεκαετίες, ένα Κυβερνόν Σώμα σε κάθε θέση, ήταν η οριστική αλήθεια από τον Θεό, μέχρι που… έπαψε να είναι.

Το «εν κατακλείδι» είναι το εξής: Το δόγμα περί αίματος για το οποίο πέθαιναν Μάρτυρες του Ιεχωβά, γράφτηκε από άνδρες μέσα σε ένα περιοδικό το 2000, και διαγράφηκε από τους ίδιους άνδρες μέσα σε ένα βίντεο το 2026.

Και το μόνο που άλλαξε στο ενδιάμεσο ήταν η νομική τους ευθύνη.

Τι μένει, λοιπόν, στην πραγματικότητα; Το ολικό αίμα. Αυτό που σπάνια χορηγούν τα νοσοκομεία. Και η «Σκοπιά» το διατηρεί για ένα λόγο που σίγουρα δεν έχει σχέση με την ιατρική. Όσο επιβιώνει έστω και μία λέξη του δόγματος, μπορούν να λένε: «Το δόγμα δεν ήταν ποτέ λανθασμένο. Εξακολουθούμε να απέχουμε από το αίμα». Μπορούν να το πουν αυτό στην ετήσια συνέλευση. Σίγουρα θα το πουν στις ενημερώσεις για την «εκτόξευση» κάθε περιοδικού της «Σκοπιάς» που ανέφερε ο ομιλητής. Θα το πουν και στο Περιφερειακό Δικαστήριο του Τόκιο.

Και ο «λαουτζίκος» θα το λέει μεταξύ τους – προσθέτοντας και την φράση που σίγουρα ήδη «κάνουν πρόβες»: «Ήταν πάντα ζήτημα συνείδησης». Όχι, δεν ήταν. Βρίσκεται τυπωμένο σε μια κάρτα μέσα στο πορτοφόλι σας, και η κάρτα αυτή έχει πλέον λήξει.

 Αν είσαι Μάρτυρας και το βλέπεις αυτό το βίντεο, ή αν αγαπάς κάποιον Μάρτυρα —το άτομο στην ομάδα σου που έχει προγραμματισμένο χειρουργείο τον επόμενο μήνα, την αδελφή που είναι έγκυος, τον αδελφό που κάνει χημειοθεραπεία— ίσως να μην το έχουν δει αυτό το νέο, επειδή κυκλοφορεί μόνο στα αγγλικά και δημοσιεύτηκε μόλις πριν από δύο ημέρες.

Σύμφωνα με τον νέο κανόνα της ίδιας της «ΣΚΟΠΙΑ», η απόφαση αυτή ανήκει πλέον στους ίδιους τους Μάρτυρες. Είναι μια προσωπική τους επιλογή, σε συνεννόηση με τον γιατρό τους. Δεν απαιτείται η παρουσία πρεσβυτέρων στον χώρο νοσηλείας. Δεν απαιτείται η παρέμβαση επιτροπής διασύνδεσης με νοσοκομεία. Οπωσδήποτε, να μην επιτραπεί σε αυτά τα άτομα να εμπλακούν. Το είπε ο ίδιος ο Jackson. Αξίζει να κάνετε ένα τηλεφώνημα όπου μπορείτε – Βεβαιωθείτε πως ενημερώθηκαν οι δικοί σας.

Κι αν μπορούσα να πω ένα πράγμα στον νεότερο εαυτό μου, θα ήταν το εξής: Σε κάθε κανόνα τους μού έλεγαν πως άξιζε να πεθάνω για αυτόν. Αλλά αυτός ο κανόνας είχε προέλθει από μια στήλη «Ερωτήσεις από Αναγνώστες» - όχι από το Σινά, αλλά από το Μπρούκλιν· όχι από την Βίβλο, αλλά από τα νέο-αποκτηθέντα γραφεία τους στην περιοχή Γουώρικ της Πολιτείας Νέας Υόρκης και κοντά στα Παγκόσμια Κεντρικά τους.

Και οι άνδρες που έγραφαν εκείνες τις στήλες είναι ακόμα εν ζωή, και εξακολουθούν να εμφανίζονται σε πλατφόρμες, και θα αποσύρουν και το τελευταίο κομμάτι αυτού του δόγματος με τον ίδιο τρόπο που απέσυραν αυτό: αθόρυβα, χωρίς να αναφερθεί ούτε ένα όνομα από εκείνους που πέθαναν εξ αιτίας τους.

Κάτι ακόμα — και μετά θέλω να σας παραπέμψω κάπου αλλού. Ο Jackson λέει ότι ένα άρθρο της στήλης «Ερωτήσεις από Αναγνώστες», βασισμένο σε αυτή την ενημέρωση, θα δημοσιευτεί σε μελλοντικό τεύχος της «Σκοπιάς», και πως ετοιμάζονται άρθρα μελέτης για την περαιτέρω συζήτηση του θέματος.  Παρακολουθήστε πώς θα διαμορφωθούν αυτά τα άρθρα. Αφού «μαλάκωσαν» μετά την επίσημη επιμόρφωσή τους, στα επόμενα άρθρα τους, είπαν στους Μάρτυρες «τι θα επέλεγε ένα πραγματικά πνευματικό άτομο» (ενώ εξακολουθούν να μιλούν αρνητικά και για την ανώτατη εκπαίδευση).

Προσέξτε τι θα συμβεί πάνω σε αυτό το θέμα. Στοιχηματίζω ότι τα άρθρα για το ζήτημα του αίματος θα λένε: «Είναι δική σας απόφαση» και «ορίστε τι θα ευχαριστούσε τον Ιεχωβά να αποφασίσετε». Συνείδηση ​​επί χάρτου, αλλά πίεση μέσα από την παράγραφο. Προσωπικά, θα τα διαβάσω μόλις δημοσιευτούν. Να είστε σίγουροι γι' αυτό.

Όμως, το μεγαλύτερο ερώτημα - αυτό που εξηγεί γιατί υπάρχει καν αυτή η ενημέρωση – είναι η Ιαπωνία. Αυτή τη στιγμή, σε μια ιαπωνική κυβερνητική υπηρεσία περιμένει ένα αίτημα διάλυσης που φέρει το όνομα της «Σκοπιάς». Ο νομικός μηχανισμός για να επιληφθούν επί του αιτήματος επικυρώθηκε τον Μάρτιο, και η «Σκοπιά» κατέθεσε αγωγή τον Απρίλιο σε μια προσπάθεια να το σταματήσει.

Έχω ετοιμάσει ολόκληρη εκείνη την υπόθεση - τις κατευθυντήριες γραμμές, το αίτημα, το προηγούμενο της «Εκκλησίας της Ενοποίησης^**», το διάστημα των 40 ημερών μεταξύ της δικαστικής απόφασης και της αγωγής— σε ένα βίντεο με τίτλο «Η Ιαπωνία επιδιώκει την διάλυση του θρησκεύματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά».

Αυτή είναι η εξέλιξη που πρέπει να παρακολουθήσουμε στη συνέχεια, διότι όλα όσα μόλις μάθατε αποτελούν εικόνα του τι συμβαίνει όταν η πίεση φτάσει στο δόγμα.

*****************

** Η Εκκλησία της Ενοποίησης (ή Ομοσπονδία Οικογενειών για την Παγκόσμια Ειρήνη και Ενοποίηση), γνωστή και ως «αιρετική» ή «σκοτεινή» ενωτική εκκλησία, ιδρύθηκε στην Κορέα το 1954 από τον Σαν Μιουνγκ Μουν και απέκτησε μεγάλη ισχύ και διασυνδέσεις στην Ιαπωνία.

Βασικά Στοιχεία

·         Ίδρυση: Δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου από τον αυτοανακηρυγμένο Μεσσία Σαν Μιουνγκ Μουν.

·         Ιαπωνία: Έχει ισχυρή παρουσία στη χώρα, με πολλούς οπαδούς και δεσμούς με πολιτικούς.

·         Κριτική: Κατηγορείται για επιθετικές πρακτικές συγκέντρωσης χρημάτων και ψυχολογική πίεση στα μέλη της (οικονομική εξαθλίωση πιστών).

·         Υπόθεση Σίνζο Άμπε:

Ήρθε στο προσκήνιο το 2022, όταν ο δολοφόνος του πρώην πρωθυπουργού της Ιαπωνίας ομολόγησε ότι σκότωσε τον Άμπε επειδή πίστευε ότι υποστήριζε την οργάνωση, η οποία είχε οδηγήσει τη μητέρα του σε οικονομική χρεοκοπία.