صلح با خودمان

 

 

 

 

منبع صلح ، همانطور که در خطبه قبلی خود دیدیم ، مسیح است که "شاهزاده صلح" است. از آنجا که مسیحی وفادار با این منبع پایان ناپذیر ارتباط برقرار می کند ، با صلح خدا به آنها پاداش داده مى شود که به طور مستمر در قلب آنها جاری مى شود. " صلح خدا در قلب های شما حکمفرما باشد" (کولسیان 3: 15).

 

اما منظور پولس رسول و به طور کلی کتاب مقدس از کلمه قلب چیست؟ البته منظور آنها قلب جسمی نیست که در بدن قرار دارد ، بلکه قلب روحانی است که جهان پنهان روح را بیان می کند. قلب روحانی مرکز شخصیت انسان و موجودیت ماست. جایی است که زندگی روحانی فرد رشد می کند و جایی که مومن تصمیم می گیرد خالق خود ، خدا را ملاقات کند.

 

همه می خواهند در قلبشان صلح و آرامش حاکم شود و همانطور که همه ما می دانیم خداوند برای تحقق این امر به زمین آمد. آمدن او این صلح مورد انتظار را برای ما به ارمغان آورد. اما هر گنج بزرگی در خطر از دست رفتن است و این شامل گنجینه ارزشمند صلح می شود. خطر بيرونى نیست ، زیرا حتی در میان شکنجه های وحشتناک ، شهدای مقدس آرامش خود را حفظ کردند. تهدید از درون ناشی می شود. خداوند از این صحبت کرد که صلح او نمی تواند در قلبى با خواسته های گناه ، که کشنده است ، وجود داشته باشد. اگر غافل شویم و اجازه دهیم گناه به قلب ما وارد شود ، صلح مسیح از بین می رود.

 

چگونه این اتفاق می افتد؟ در آغاز، وسوسه ای فرا می رسد و در قلب را می زند. این می تواند یک فکر حیله گرانه ، تمایل نامشروع ، یا انگیزه ای برای ارتکاب یک عمل اشتباه باشد. وجدان انسانی ، که چشم روحانی است که توسط روح القدس به ما داده شده است ، خطر را تشخیص می دهد و به قلب هشدار می دهد تا این وسوسه را رد کند. اگر قلب این صدای ضمیر نورانی را بشنود ، آنگاه از خطر نجات می یابد. هر چند بار که وسوسه شود، اگر این مقاومت شدید حفظ شود ، صلح در قلب باقی می ماند. اگر قلب اصرارهای وجدان را رد کند ، و ورود گناه را بپذیرد ، پس صلح خدا ناپدید می شود.

 

اما همه امیدها از بین نمی رود. فرد می تواند از این آشفتگی روح و جنگ داخلی دور شود و به سمت مسیح حرکت کند. وقتی این اتفاق می افتد ، صلح می تواند دوباره به قلب بازگردد. این بدان دلیل است که مسیح ، که "خداوند صلح" است ، به یک ایماندار توبه کننده فیض خود را می بخشد ، تا بتواند بر نفس گناه غلبه کند. ترس از سلطه محو خواهد شد ، و فرد قدرت ، صبر و شجاعت لازم برای مقابله با موقعیت های سخت زندگی را خواهد داشت. این ایمان و اعتقاد به "خدای صلح" با ما است و احساس قدرتمندی از امنیت و صلح درونی را ایجاد می کند. روح همراه با وجدان آرام خواهد شد و سازش با خود اتفاق می افتد. فرد توبه کننده مانند دیگران شکایت نمی کند، یا برای خود و "بدشانسی" خود متاسف نخواهد شد. قلب ایشان از شادی و همه ثمرات دیگر روح القدس پر خواهد شد. فردی که در قلب خود صلح و آرامش دارد، احساس می کند دروازه های بهشت ​​به روی آنها باز است. که دعایشان مورد استقبال خداوند قرار گرفته و خداوند مهربان درخواستهای ایشان را که مطابق با اراده الهی است برآورده می کند. کسانی که این صلح قلبی را دارند ، طعم سعادت ملکوت آسمانی را می چشند.

 

خواهران و برادران عزیز من ، از آنجا که حفظ صلح مسیح در قلب ما در تمام زمانها بسیار حیاتی است ، باید بسیار مراقب باشیم که اجازه ندهیم هیچ نوع شرارت در قلب ما وارد شود که این صلح را از بین خواهد برد. در عوض ، بگذارید هر فکر، خواسته و عملی که به دنبالش هستیم برای صلح مسیح در درون ما باشد. به همین دلیل است که استدعاهای ما به روح القدس غالباً شامل درخواستی برای دریافت این موهبت گرانبهای صلح او است ، که برکات آن بیش از حد فهم است ، همانطور که پولس رسول می نویسد: صلح خدا ، که فراتر از تمامی فهم است ، قلبها و ذهن های شما را در مسیح عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت(فیلیپیان 4: 7).

 

من می خواهم درخواست کنم ، که در مراسم لیتورجی الهی (و سایر خدمات مقدس) توجه ویژه ای به دعاهای کاهن که اشاره به این صلح دارد، داشته باشیم. به جای اینکه بی تفاوت به آنها اجازه دهیم رد شوند، هر بار ذهنمان را با ایمانی گرم متمرکز کنیم، بگذاریم این درخواست های صلح قلب مان را لمس کند. همچنین ، هنگامی که شماس یا کاهن ما را فرا می خواند "دوباره و دوباره بیایید در صلح به درگاه خداوند دعا کنیم"، باشد که این ندای را بشنویم و افکار ناشی از آشفتگی یا اضطراب را رد کنیم و خود را وقف آنچه در طی آن زمان مقدس پرستش خدا، اتفاق می افتد، کنیم. و هنگامی که کاهن ما را با "صلح با شما باد" برکت می دهد ، بیایید فروتنانه خم شویم و آن را بپذیریم ، گویا خود مسیح است که برکت صلح را می دهد. بیایید هر روز ، درخواست ما در دعا این باشد: "خداوندا ، خدای ما ، به ما صلح عطا فرما." (اشعیا 26: 12). آمین.

 

~ متروپوليتن پيسيديه، اسقف اعظم سوتيريوس