• 1. Η έννοια τής σωτηρίας κατά την Ορθόδοξη πίστη

• 2. Η προϋπόθεση για να λάβουμε Πνεύμα Άγιο

• 3. Πώς γίνονται οι άνθρωποι σπέρμα τού Αβραάμ

• 4. Η έννοια τής αληθείας

• 5. Πώς φεύγει το Άγιο Πνεύμα

• 6. Ο ρόλος τής Εκκλησίας στη σωτηρία

• 7. Το πρόβλημα τών δύο κλήσεων

• 8. Το Άγιο Πνεύμα διδάσκει άμεσα αν το έχεις

• 9. Το Άγιο Πνεύμα εμπνέει σταθερά δόγματα

• 10. Πώς οδηγούμαστε σωσμένοι στον Παράδεισο

Συχνά λέω ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν αντικαταστήσει τον Χριστό με την οργάνωση. Περισσότερο μιλούν για την οργάνωση παρά για τον Χριστό. Λένε για τα όσα τους δίνει ο Ιεχωβά μέσω της οργάνωσης και όχι του Χριστού.

Ο Χριστός έχει υποβιβαστεί σε ένα κτίσμα, έναν άγγελο που απλώς βοήθησε. Δεν έσωσε ο ίδιος ως Θεός, όπως Θεό τον αναφέρει ο Ιωάννης στην αρχή του Ευαγγελίου του. Άλλος είναι ο σωτήρας για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, για να σωθείς πρέπει να μπεις στην οργάνωσή τους.

Μήπως όμως μετράω με δύο μέτρα και δύο σταθμά, όταν λέω ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά λένε ότι σώζονται μέσω της οργάνωσης, αφού ως Ορθόδοξος Χριστιανός πιστεύω και εγώ ότι σώζομαι στην Ορθόδοξη Εκκλησία;

Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας εξηγήσω τις διαφορές, τις δομικές διαφορές του τι πιστεύουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά από το τι πιστεύουμε εμείς οι Ορθόδοξοι για τον ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη σωτηρία, και θα διαπιστώσετε ότι δεν μετράω με δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Εδώ έχουμε δύο εντελώς διαφορετικές κλίμακες μέτρησης, δύο εντελώς διαφορετικών καταστάσεων.

1. Η έννοια τής σωτηρίας κατά την Ορθόδοξη πίστη

Καταρχήν, η έννοια της σωτηρίας είναι εντελώς διαφορετική στους Μάρτυρες του Ιεχωβά από την Ορθοδοξία. Ο τρόπος της σωτηρίας είναι εντελώς διαφορετικός.

Σωτηρία, ως μέλη του Σώματος του Χριστού, καταλαβαίνουμε ότι είναι να παραμείνουμε πλήρεις, να παραμείνουμε σώοι. Από εκεί βγαίνει η σωτηρία, από το "σώος".

Και πώς παραμείνουμε σώοι; Μας το λέει ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ Θεσσαλονικείς 5ο: 23:

«Και ο ίδιος ο Θεός της ειρήνης είθε να σας αγιάζει ολόκληρους και να διατηρηθεί ολόκληρο το πνεύμα σας και η ψυχή και το σώμα άμεμπτα στην παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».

Αυτή είναι για εμάς τους Ορθοδόξους η σωτηρία. Δεν είναι να γλιτώσουμε από κάποια καταστροφή, από κάποιον Αρμαγεδώνα. Είναι να παραμείνουμε σώμα, ψυχή και Πνεύμα ολόκληροι στο τέλος.

Και γιατί λέω σώμα, ψυχή και Πνεύμα; Γιατί, αν λυπήσουμε το Πνεύμα του Θεού, το χάνουμε. Είναι το Πνεύμα το Άγιο που λάβαμε στο Άγιο Βάπτισμα.

Σώοι λοιπόν, σωσμένοι θα είμαστε όταν στην παρουσία του Χριστού, - όπως διαβάσαμε το εδάφιο - (όταν θα έρθει ο Χριστός, που δεν ήρθε το 1914), όταν λοιπόν θα έρθει ο Χριστός να μας βρει σώους, όχι μόνο με σώμα και ψυχή, αλλά και με Πνεύμα Άγιο. Τους τρεις αυτούς πυλώνες που κάνουν έναν άνθρωπο ολόκληρο, πλήρη, σώο, σωσμένο. Αυτή είναι για εμάς η σωτηρία.

2. Η προϋπόθεση για να λάβουμε Πνεύμα Άγιο

Και πάλι στην Α΄ Κορινθίους 12-13 μας εξηγεί ο Απόστολος Παύλος πώς οι χριστιανοί λαμβάνουμε το Άγιο Πνεύμα, έτσι ώστε να μην είμαστε μόνο σώμα και ψυχή, αλλά να έχουμε και Άγιο Πνεύμα μέσα μας και να είμαστε πλήρεις, σώοι, ολόκληροι. Λέει:

"επειδή όλοι εμείς βαπτιστήκαμε διαμέσου του ενός Πνεύματος σε ένα Σώμα, είτε Ιουδαίοι, είτε Έλληνες, είτε δούλοι, είτε ελεύθεροι, και όλοι ποτισθήκαμε σε ένα Πνεύμα".

Άρα λοιπόν, όταν εντάσσεται διά του Αγίου Πνεύματος ο χριστιανός στο Σώμα της Εκκλησίας, μετέχει και του ιδίου αυτού Πνεύματος, του Αγίου Πνεύματος, το οποίο υπάρχει στην Εκκλησία, όχι για άλλο λόγο, αλλά επειδή αυτό το Άγιο Πνεύμα το έχει και το μεταδίδει στο Σώμα ο Ιησούς Χριστός. Ο οποίος είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας.

Αφού λοιπόν είμαστε ενωμένοι με τον Χριστό στο Σώμα Του, μετέχουμε και στο Πνεύμα Του, στο Πνεύμα Του το Άγιο, και έτσι λαμβάνουμε το Άγιο Πνεύμα και είμαστε σώοι, πλήρεις, επειδή έχουμε όχι μόνο σώμα και ψυχή, αλλά και Άγιο Πνεύμα, το οποίο λάβαμε διά του Αγίου Βαπτίσματος.

Όπως είπε ο Θεός στον Αβραάμ, που είναι γραμμένο στις Πράξεις 3: 25:

"λέγοντας στον Αβραάμ «και στο σπέρμα σου θα ευλογηθούν όλες οι φυλές της γης»".

Το αρχαίο κείμενο λέει «ενευλογηθήσονται εν συ», δηλαδή μέσα σε σένα, εντός σου, θα ευλογηθούν όλες οι φυλές της γης. Αυτό είπε ο Θεός στον Αβραάμ.

3. Πώς γίνονται οι άνθρωποι σπέρμα τού Αβραάμ

Πώς γίνονται οι άνθρωποι μέλος του σπέρματος του Αβραάμ;

Με ένωση στον Χριστό, μετέχουν του Πνεύματος του Χριστού, της Κεφαλής τους, ως σώμα του Χριστού, εντός της Εκκλησίας, διά του Αγίου Βαπτίσματος, και έτσι ευλογούνται, σώζονται, γίνονται πλήρεις. Δεν μένουν μόνο σώμα και ψυχή, όπως είναι οι αβάπτιστοι, αλλά ως βαπτισμένοι έχουν και Άγιο Πνεύμα, το οποίο πρέπει να το διατηρήσουν μέχρι την παρουσία του Χριστού.

Το Άγιο Πνεύμα δεν το δίνουν τα δημιουργήματα, το δίνει ο Θεός. Ο Ιησούς Χριστός ως Υιός του Θεού μετέχει σε όλα όσα έχει ο Πατέρας Του. "Όλα όσα είναι του Πατέρα μου, (λέει), είναι και δικά μου" είπε ο Χριστός.

Και αφού το Άγιο Πνεύμα είναι του Χριστού, το δίνει και σε εμάς. Αν ο Χριστός ήταν δημιούργημα, δεν είχε δικαίωμα και δεν είχε τρόπο να δώσει σε εμάς το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα "εκ του Πατρός εκπορεύεται" και δίνεται "διά του Υιού".

Αν ο Χριστός ήταν άγγελος, όπως λένε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν θα μπορούσε να δίνει το Άγιο Πνεύμα. Μόνο αν είσαι Θεός μπορείς να το δώσεις. Και ο Ιησούς Χριστός ως Υιός του Θεού έχει αυτό το δικαίωμα.

"Και Θεός ήταν ο Λόγος", μας λέει στην αρχή του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Ενώ για τους αγγέλους λέει η Αγία Γραφή ότι "ακόμα και στους αγγέλους του ο Θεός βρίσκει ελάττωμα".

Ο Χριστός είναι ο μόνος άνθρωπος αναμάρτητος. Γιατί ήταν Θεός στον ουρανό και άνθρωπος στη γη, όχι άγγελος. Ο ρόλος του Πνεύματος λοιπόν του Χριστού στο Σώμα τής Εκκλησίας, είναι "να μας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν", όπως λέει η Αγία Γραφή.

4. Η έννοια τής αληθείας

Η αλήθεια βγαίνει από το στερητικό α και τη λήθη. "Α-λήθεια". Να βγούμε από τη λήθη. Και αυτό συμβαίνει μόνο όταν ενωνόμαστε με τον Θεό.

Και αυτή η ένωση γίνεται λόγω της ανθρώπινης φύσης του Χριστού, (όχι αγγελικής, αλλά ανθρώπινης, για να μπορούμε να ενωθούμε μαζί Του), να είμαστε της ίδιας ουσίας, της ανθρώπινης, με τον Χριστό, και ενωμένοι μαζί Του να μπορούμε να λάβουμε και το Πνεύμα Του.

5. Πώς φεύγει το Άγιο Πνεύμα

Το Άγιο Πνεύμα έχει την ελευθερία να πηγαίνει όπου Εκείνο θέλει. Το Πνεύμα λέει "όπου θέλει πνέει και τη φωνή Του ακούς, αλλά δεν ξέρεις ούτε από πού έρχεται ούτε πού πάει", λέει η Αγία Γραφή.

Αλλά αν λυπούμε το Πνεύμα του Θεού, το Πνεύμα του Θεού αποσύρεται. Δεν κάθεται με το ζόρι. Σέβεται την επιθυμία μας. Σε εμάς λοιπόν εναπόκειται να το διατηρήσουμε.

6. Ο ρόλος τής Εκκλησίας στη σωτηρία

Και εδώ είναι ο ρόλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ένα ιατρείο θεραπείας, ένα νοσοκομείο.

Δεν είναι μια ομάδα καθαρών που να λέμε «εμείς είμαστε καλοί και οι άλλοι δεν είναι». Είμαστε μια ομάδα αμαρτωλών που μπήκαμε στο ιατρείο αυτό για να καθαριστούμε. Για να μπορέσουμε, καθαρίζοντας την καρδιά μας, να ενωθούμε με την κεφαλή μας, τον Ιησού Χριστό, και ως σώμα Του να διατηρήσουμε αυτό το Πνεύμα μέχρι την παρουσία Του.

Να είμαστε σώοι, σεσωσμένοι.

Προσέξτε τώρα ποια είναι η διαφορά εδώ με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ας μην αναλύσουμε, το έχουμε πει άλλη φορά, αυτό που λένε ότι αυτοί είναι δήθεν καθαροί και καλύτεροι άνθρωποι.

Αν είναι τόσο καλοί και τόσο αναμάρτητοι, τότε τι τον θέλουν τον Χριστό για σωτηρία; Γι' αυτούς η οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά δεν είναι νοσοκομείο που θεραπεύει τους αμαρτωλούς, αλλά σου λένε «φύγε, καθαρίσου και έλα». Άρα είναι ανάξιοι να καθαρίσουν έναν αμαρτωλό.

Ενώ η Εκκλησία αυτό το σκοπό έχει. Να σε πάρει αμαρτωλό μέσα και να σε καθαρίσει. Όχι να σου πει «φύγε, καθαρίσου και έλα», για να λέμε ότι είμαστε δήθεν καθαροί.

Και ο καθένας ξέρει από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά κατά πόσο καθαρός είναι.

7. Το πρόβλημα τών δύο κλήσεων

Αλλά υπάρχει και άλλο ένα πρόβλημα, που αυτό θέλω να τονίσω.

Στους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι δύο οι ομάδες. Είναι οι 144 χιλιάδες και ο πολύς όχλος. Ο οποίος, ο πολύς όχλος, λένε ότι δεν είναι μέλος της Εκκλησίας. Αν λοιπόν δεν είναι μέλος της Εκκλησίας, δεν είναι και μέλος του Σώματος του Χριστού! Και αφού δεν είναι μέλος του Σώματος του Χριστού, δεν μπορεί να μετέχει τού Αγίου Πνεύματος της κεφαλής!

Άρα πώς μπορεί ο πολύς όχλος να σωθεί, με την έννοια που να διατηρήσει το Πνεύμα το Άγιο μαζί με το σώμα και την ψυχή;

Η Αγία Γραφή είναι ξεκάθαρη, ότι το Άγιο Πνεύμα το λαμβάνουν οι χριστιανοί διά του Αγίου Βαπτίσματος, μόνο επειδή ενώνονται με την κεφαλή, τον Ιησού Χριστό. Ο πολύς όχλος των Μαρτύρων του Ιεχωβά δεν ενώνεται με τον Χριστό ως σώμα Του, άρα δεν μετέχει του Πνεύματός Του και δεν είναι σεσωσμένοι. Απλά πράγματα. Αγιογραφικά.

8. Το Άγιο Πνεύμα διδάσκει άμεσα αν το έχεις

"Μα, (λένε οι Μάρτυρες) έχουμε όλοι Άγιο Πνεύμα".

Ακόμα και αν πούμε ότι έτσι τους το δίνει ο Θεός επειδή έτσι θέλει, (που άλλα λέει στη Γραφή), τότε, αν έχουν το Άγιο Πνεύμα, γιατί πρέπει να περιμένουν από το Κυβερνόν Σώμα να τους πει τι θα πιστεύουν; Δεν τους εξηγεί το Άγιο Πνεύμα;

Δεν λέει ο Ιωάννης στην Α΄ Ιωάννου 2.27, για "το χρίσμα που έλαβαν οι χριστιανοί από τον Χριστό, το οποίο μένει μέσα τους και δεν έχουν ανάγκη κάποιον να τους διδάσκει, αλλά τους διδάσκει το ίδιο το χρίσμα για όλα";

Αν λοιπόν έχουν Άγιο Πνεύμα, (γιατί αυτό είναι το χρίσμα, το Άγιο Πνεύμα που λαμβάνουμε με το Άγιο Βάπτισμα), τότε γιατί δεν διδάσκει τον πολύ όχλο και πρέπει να περιμένουν από το Κυβερνών Σώμα;

Και τι λέω; Ακόμα και οι ίδιοι 144.000, μετά την αλλαγή που έκαναν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, (ενώ αρχικά έλεγαν ότι όλοι οι 144.000 είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος και έχουν το Πνεύμα του Θεού), μετά ξαφνικά είπανε ότι μόνο το Κυβερνών Σώμα είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος. Γιατί και αυτοί λοιπόν, αφού έχουν το Άγιο Πνεύμα, οι υπόλοιποι 144.000, ως μέλη της Εκκλησίας που λένε ότι είναι, δεν γνωρίζουν τα δόγματα και πρέπει να περιμένουν από το Κυβερνών Σώμα να τους πείτε να πιστέψουνε; Αφού λέει η Γραφή ότι το ίδιο το Άγιο Πνεύμα σε διδάσκει, αν το έχεις.

Αλλά ακόμα και το ίδιο τους το Κυβερνόν Σώμα, των Μαρτύρων του Ιεχωβά, βλέπεις ότι όλοι είναι ίδιοι, ταυτόσημοι, δεν έχουν χαρίσματα που λέει η Γραφή, ότι άλλος είναι αυτό, άλλος είναι εκείνο, άλλος έχει το τάδε χάρισμα... Βλέπεις ότι στο Κυβερνών Σώμα όλοι σαν ομάδα κάθονται και σου λένε τι πρέπει να πιστεύεις και ψηφίζουν κ.λπ. Γιατί πολύ απλά δεν έχουν Άγιο Πνεύμα ούτε αυτοί στο Κυβερνών Σώμα, και αφού δεν έχουν Άγιο Πνεύμα, δεν έχουν και χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Γι' αυτό δεν λαμβάνουν κάτι από τον ίδιο τον Θεό, κάποια αποκάλυψη, και γι' αυτό κάνουν και συνέχεια αλλαγές, γιατί ψάχνονται! δεν έχουν την αλήθεια.

9. Το Άγιο Πνεύμα εμπνέει σταθερά δόγματα

Ούτε στην Ορθόδοξη Εκκλησία έχουμε αλάθητο, αλλά δεν αλλάζουμε δόγματα, γιατί τα δόγματα, μάς έχουν δοθεί εξ αρχής, από την εποχή του Χριστού. Και είναι πάντα ίδια, δεν αλλοιώνονται.

Όπως λέει στην αρχή της προς Γαλάτας Επιστολής, "όποιος αλλάξει το Ευαγγέλιο το οποίο κηρύττει να είναι ανάθεμα". Ακόμα και οι σύνοδοι οι Ορθόδοξες δεν βγάζουν νέα δόγματα, απλά διευκρινίζουν καταστάσεις του παλιού, του ήδη υπάρχοντος δόγματος. Διατυπώνουν παραμέτρους του ήδη υπάρχοντος δόγματος. Ποτέ δεν αλλάζει δόγμα.

Και δεν αλλάζουμε δόγμα, γιατί, όπως λέει η Γραφή, "εις ένα Πνεύμα εποτίσθημεν όλοι". Έχουμε το Πνεύμα του Χριστού και ξέρουμε πολύ καλά ποιο είναι το Ευαγγέλιο. Μας διδάσκει το ίδιο Άγιο Πνεύμα.

10. Πώς οδηγούμαστε σωσμένοι στον Παράδεισο

Κι απ' την άλλη έχομε το Κυβερνόν Σώμα τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, το οποίο σου λέει ακόμα και ποιος θα σωθεί! Έχουν πάρει δηλαδή ακόμα και την κρίση του Χριστού και σου λένε «αυτός θα πεθάνει στον Αρμαγεδώνα». Λες και κάποιος τους διόρισε κριτές.

Για εμάς τους Ορθοδόξους, τα δόγματα δεν είναι μία εγκεφαλική γνώση του τι πρέπει να πιστεύουμε. Είναι συνταγές σωτηρίας από θεραπευμένους σε αθεράπευτους. Δεν επιβάλλονται.

Ο σκοπός του δόγματος είναι να καθαριστεί η καρδιά μας και να αρχίσει να λαλεί το Άγιο Πνεύμα μέσα εκεί. Και να αρχίσει να σε διδάσκει το Άγιο Πνεύμα. Αυτό που διαβάσαμε πριν από τον Ιωάννη.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο άνθρωπος δεν σώζεται με την παραμονή του εντός της Εκκλησίας, λες και είναι κάποιος χώρος. Ο άνθρωπος σώζεται με συνέργεια Θεού και ανθρώπου.

Στην πρώτη Εκκλησία, η Εκκλησία λεγόταν "η Οδός". Και λεγόταν Οδός γιατί στην Οδό κινείσαι, δεν στέκεσαι. Είναι μια προοδευτική πορεία "από φως σε φως", καθώς οι άνθρωποι πλησιάζουν προς το καθ' ομοίωσιν. Την ομοιότητα δηλαδή με τον Ιησού Χριστό, την εικόνα του Θεού.

Γι' αυτό δεν είναι το ίδιο πράγμα όταν λέμε ότι μας σώζει η Εκκλησία. Εμάς μας σώζει η Εκκλησία, επειδή σαν ιατρείο μας μαθαίνει πώς να καθαρίσουμε την καρδιά μας. Δεν μας σώζει με την παραμονή μας εκεί μέσα.

Μπορεί να είσαι σε όλη σου τη ζωή στην Εκκλησία και ποτέ να μην καθαρίσεις την καρδιά σου και να μην σωθείς. Δεν σε σώζει ο χώρος. Σε σώζει η Οδός, η κίνηση, η πρόοδος,  καθώς πλησιάζουμε προς το καθ' ομοίωσιν.

Εμείς δεν φοβόμαστε μην έρθει ο Θεός να καταστρέψει τα πλάσματά Του. Ο Θεός δεν έρχεται σαν καταστροφέας. Έρχεται σαν σωτήρας. Δεν θα φέρει κάποιον Αρμαγεδώνα που λένε οι Μάρτυρες, που θα σκοτώσει όσους δεν τον πιστεύουν.

Ο Θεός θα αγκαλιάσει όλα Του τα πλάσματα. Καλούς και κακούς. Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι όσοι δεν θα έχουν θεραπευτεί τότε, δεν θα τους αρέσει ο παράδεισος. Αυτή είναι η κόλαση. Να βρίσκεσαι εν μέσω παραδείσου και να κολάζεσαι, γιατί δεν καθάρισες την καρδιά σου. Και θα σε καίνε τα πάθη του παρελθόντος. Εκεί που δεν θα τα έχεις όλα αυτά. Γιατί ο παράδεισος δεν είναι ζωάκια και φρουτάκια. Είναι πνευματικές καταστάσεις.

Και από τώρα η Εκκλησία μας προετοιμάζει. Έτσι μας σώζει η Εκκλησία. Προετοιμάζοντάς μας, πώς όταν θα έρθει ο Χριστός και θα μας βάλει στον παράδεισο, πώς αυτός ο παράδεισος θα μας φαίνεται όντως παράδεισος και όχι κόλαση.

Και πολύ φοβάμαι ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, που περιμένουν ζωάκια και φρουτάκια, όταν εκεί δεν θα τα έχουν αυτά, (που όντως δεν θα τα έχουν στην άφθαρτη γη του μέλλοντος αιώνος), πολύ φοβάμαι ότι αυτό ακριβώς είναι που θα τους κολάσει.

Επειδή τότε δεν θα υπάρχει χρόνος. Τώρα είναι καιρός ευπρόσδεκτος. Τώρα είναι η μέρα σωτηρίας, μας λέει η Αγία Γραφή.

Θεραπευτείτε λοιπόν στο πνευματικό νοσοκομείο της Ορθόδοξης Εκκλησίας όσο υπάρχει καιρός, για να είσαστε έτοιμοι να συναντήσετε τον Υιό του Θεού, που είναι και ταυτόχρονα Υιός του Ανθρώπου, τον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού Χριστό, διά του Οποίου μόνο δίνεται η σωτηρία, όχι με ανθρωποποίητες οργανώσεις.