1. Καλώς, λοιπόν, και ο Ιωάννης αναφέρει ότι ο Κύριος είπε στους Ιουδαίους: «Ερευνάτε τας γραφάς, ότι υμείς δοκείτε εν αυταίς ζωήν αιώνιον έχειν εκείναί εισιν αι μαρτυρούσαι περί εμού· και ου θέλετε ελθείν προς με, ίνα ζωήν έχητε»^[1]. Πώς, λοιπόν, μαρτυρούσαν γι' αυτόν οι Γραφές, εάν δεν ήσαν από έναν και τον αυτό Πατέρα, εάν δεν προετοίμαζαν τους ανθρώπους για τον ερχομό του Υιού του και δεν προφήτευαν τη σωτηρία που φέρνει; «Ει γαρ επιστεύετε Μωυσεί», έλεγε, «επιστεύετε αν εμόν περί γαρ εμού εκείνος έγραψεν»·^[2] επειδή, δηλαδή, παντού μέσα στα συγγράμματά του είναι εγκατεσπαρμένος ο Υιός του Θεού. Άλλοτε συνομιλεί με τον Αβραάμ^[3] και άλλοτε με το Νώε δίδοντάς του τις διαστάσεις της κιβωτού^[4]. Άλλοτε αναζητεί τον Αδάμ^[5]. Άλλοτε καταδικάζει τους Σοδομίτες^[6]. Και πάλι φαίνεται και καθοδηγεί στο δρόμο τον Ιακώβ^[7] και συνομιλεί από τη βάτο με τον Μωυσή^[8]. Δεν είναι δυνατό να πούμε τον αριθμό, πόσες φορές είδε ο Μωυσής τον Υιό του Θεού. Δεν αγνοούσε, μάλιστα, και την ημέρα του πάθους αλλά Τον προτύπωσε με την ονομασία του «Πάσχα»^[9]. Και σε αυτήν ακριβώς την ίδια ημέρα, που πριν τόσο καιρό προφήτευσε ο Μωυσής, έπαθε ο Κύριος εκπληρώνοντας το Πάσχα. Και δεν περιέγραψε μόνον την ημέρα, αλλά και τον τόπο και το χρόνο της ημέρας, κατά τον οποίο σταμάτησαν τα πάθη, και το σημείο της δύσεως του ηλίου: «Ου δυνήση θύσαι το Πάσχα εν ουδεμία των πόλεών σου, ων Κύριος ο Θεός δίδωσί σοι, αλλ' ή εις τον τόπον, ον αν εκλέξηται Κύριος ο Θεός σου επικληθήναι το όνομα αυτού εκεί, θύσεις το Πάσχα εσπέρας προς δυσμάς ηλίου»^[10].

2. Επί πλέον, φανέρωσε και την έλευσή του, λέγοντας: «Ουκ εκλείψει άρχων εν Ιούδα, ουδέ ηγούμενος εκ των μηρών αυτού, έως αν έλθει ω απόκειται, και αυτός προσδοκία εθνών δεσμεύων προς άμπελον τον πώλον αυτού και τη έλικι τον πώλον της όνου. Πλύνει εν οίνω την στολήν αυτού και εν αίματι σταφυλής την περιβολήν αυτού· χαροποιοί οι οφθαλμοί αυτού από οίνου, και λευκοί οι οδόντες αυτού ή γάλα»^[11]. Ας ερευνήσουν, λοιπόν, αυτοί, που λέγουν ότι τα ερευνούν όλα, το χρόνο, κατά τον οποίο εξέλιπε ηγεμόνας και άρχοντας από τον Ιούδα και ποιος είναι η προσδοκία των εθνών και ποια η άμπελος και ποιος ο πώλος αυτού και ποιο το ένδυμά του και ποιοι οι οφθαλμοί και ποια τα δόντια του και ποιο το κρασί. Ας ερευνήσουν κάθε τι από όσα προφητεύθηκαν. Και τότε θα βρουν ότι δεν κηρύσσεται άλλος εκτός από τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Γι' αυτόν το λόγο ο Μωυσής, επιτιμώντας το λαό, διότι δείχθηκε αχάριστος, λέγει: «Ούτω λαός μωρός και ουχί σοφός; ταύτα Κυρίω ανταποδίδοτε;»^[12]. Και πάλι προφήτευσε ότι ο Λόγος, που εξ αρχής τους δημιούργησε και έπλασε και στους εσχάτους καιρούς μας εξαγοράζει^[13] και μας ζωοποιεί^[14], θα φανεί κρεμασμένος στο ξύλο^[15] και δεν θα τον πιστεύσουν. Λέγει, δηλαδή: «Και έσται η ζωή σου κρεμάμενη απέναντι των οφθαλμών σου και ου πιστεύσεις τη ζωή σου»^[16]. Και πάλι: «Ουκ αυτός ούτος σου πατήρ εκτήσατό σε και εποίησέ σε και έπλασέ σε;»^[17].

Σημειώσεις

1. Ιωάννης 5,39-40.

2. Ιωάννης 5,46.

3. Γένεση 12,1 και εξής. 15, 1 και εξής. 17,1 και εξής. 18 κεφ.

4. Γένεση 6,13-21.

5. Γένεσις 3,9.

6. Γένεση 19,12-26.

7. Γένεσις 28,13-15· 31,11-13.

8. Έξοδος 3,4

9. Είναι πολύ πιθανόν ότι ο Ειρηναίος συνδυάζει τη λέξι «Πάσχα» με το «πάσχειν».

10. Δευτερονόμιο 16,5-6.

11. Γένεση 49,10-12.

12. Δευτερονόμιο 32,6.

13. Γαλάτας 3,13· Α' Κορινθίους 6,20.

14. Ιωάννης 5,21· Α΄ Κορινθίους 15,22.

15. Δευτερονόμιο 21,23· Γαλάτας 3,13.

16. Δευτερονόμιο 28,66.

17. Δευτερονόμιο 32,6.