Πέντε εδάφια που έχετε ακούσει χιλιάδες φορές.

Πέντε εδάφια που παραθέτουν οι Προτεστάντες για να απορρίψουν 2.000 χρόνια χριστιανικής πρακτικής.

Να απορρίψουν το να αποκαλούν τους ιερείς «πατέρα», να απορρίψουν την προσευχή του Ιησού, να απορρίψουν την ίδια την Εκκλησία.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Κάθε ένα από αυτά τα πέντε εδάφια λέει κάτι πολύ διαφορετικό, όταν διαβάσετε τι βρίσκεται αμέσως πριν και αμέσως μετά από αυτό.

Σήμερα, θα διαβάσουμε αυτά τα εδάφια, και τα εδάφια γύρω τους. Αυτό λέγεται «αποδεικτικό κείμενο»…

-Βγάζετε ένα εδάφιο από τη Βίβλο.

-Αγνοείτε το πλαίσιο που το περιβάλλει

-Αγνοείτε τι διδάσκει ο ίδιος συγγραφέας λίγα εδάφια πιο κάτω.

-Αγνοείτε τι κατάλαβε η πρώιμη Εκκλησία ότι σήμαινε το εδάφιο....

…και έτσι χτίζετε μια ολόκληρη διδασκαλία πάνω σε αυτές τις απομονωμένες λέξεις.

Επί 2.000 χρόνια, η Χριστιανική Εκκλησία διάβαζε την Αγία Γραφή ως σύνολο, εδάφιο προς εδάφιο, εντός πλαισίου, με τους Αποστόλους και τους Πατέρες της Εκκλησίας ως οδηγούς.

Στην συνέχεια, τον 16ο αιώνα, η Μεταρρύθμιση απέσυρε ορισμένα εδάφια από αυτό το πλαίσιο και τα χρησιμοποίησε ως όπλα εναντίον της ίδιας της Εκκλησίας, η οποία έδωσε τη Βίβλο στον κόσμο.

Σήμερα θέλω να σας δείξω πέντε από αυτά τα εδάφια.

Εδάφιο πρώτο -  Ματθαίος 23:9.

«και πατέρα μη καλέσητε υμών επί της γης· εις γαρ εστιν ο πατήρ υμών, ο εν τοις ουρανοίς».

Οι Προτεστάντες χρησιμοποιούν αυτό το εδάφιο για να υποστηρίξουν ότι οι Ορθόδοξοι και οι Ρωμαιοκαθολικοί Χριστιανοί αμαρτάνουν όταν αποκαλούν έναν ιερέα «πατέρα».

Διαβάστε όμως στο ίδιο Ευαγγέλιο:

Στο Ματθ.15:4, ο Ιησούς λέει: «ο γαρ Θεός ενετείλατο λέγων· τίμα τον πατέρα και την μητέρα· και ο κακολογών πατέρα ή μητέρα θανάτω τελευτάτω.»

Στο Ματθ.19:5, παραθέτει από την Γένεση: «ένεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα…»

Αν το «μην αποκαλείτε κανέναν πατέρα» σημαίνει κυριολεκτικά αυτό που ισχυρίζονται οι Προτεστάντες, τότε ο Ιησούς αντέκρουσε τον εαυτό Του στις δικές Του εντολές.

Τώρα διαβάστε τι γράφει ο Παύλος στην Α΄ Κορ.4:15.  «εάν γαρ μυρίους παιδαγωγούς έχητε εν Χριστω, αλλ’ ου πολλούς πατέρας· εν γαρ Χριστω Ιησού δια του ευαγγελίου εγώ υμάς εγέννησα».

Ο Παύλος αυτοαποκαλείται πατέρας. Αποκαλεί τον Τιμόθεο και τον Τίτο γιους του.

Ο Στέφανος, πλήρης Αγίου Πνεύματος, απευθύνεται στο Συνέδριο: «Αδελφοί και πατέρες, ακούστε με».

Διαβάστε το Κατά Ματθαίον 23 εντός πλαισίου. Ο Ιησούς επιπλήττει τους Φαρισαίους για τους τίτλους που αγαπούν, για την αναζήτηση κοινωνικής θέσης, για την επιδίωξη της τιμής. Η διδασκαλία αφορά την ταπεινότητα, όχι την απαγόρευση μιας λέξης.

Εδάφιο δεύτερο - Ματθαίος 6:7.

«Προσευχόμενοι δε μη βαττολογήσητε ώσπερ οι εθνικοί· δοκούσι γαρ ότι εν τη πολυλογία αυτών εισακουσθήσονται».

Η εκδοχή King James μεταφράζει αυτό το εδάφιο ως «μάταιες επαναλήψεις». Και οι Προτεστάντες αυτό το εδάφιο το χρησιμοποιούν για να επιτεθούν στην Ευχή του Ιησού, (ακόμα και στων Παπικών το προσευχητάρι με χάντρες), στην Λειτουργία, σε οποιαδήποτε δομημένη ορθόδοξη πρακτική προσευχής.

Αλλά να τι δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Η ελληνική λέξη που μεταφράζει τις περιττές επαναλήψεις είναι το «βαττολογήσητε». Εμφανίζεται μόνο μία φορά σε ολόκληρη την Καινή Διαθήκη. Δεν σημαίνει απλή επανάληψη. Σημαίνει να φλυαρείς, να πολυλογείς, να επαναλαμβάνεις ανούσια πράγματα.

Τώρα διαβάστε τι κάνει ο Ιησούς μόλις τρία κεφάλαια αργότερα.

Ματθαίος 26:44, ο κήπος της Γεθσημανή

«και αφείς αυτούς, απελθών πάλιν προσηύξατο εκ τρίτου, τον αυτόν λόγον ειπών.»

Ο Ιησούς προσεύχεται την ίδια ακριβώς προσευχή, τρεις φορές στη σειρά. Αν η ίδια η επανάληψη απαγορευόταν, τότε ο Ιησούς παραβίασε την δική Του εντολή στην Γεθσημανή.

Ανοίξτε τώρα τον Ψαλμό 135, η φράση «ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού» επαναλαμβάνεται 26 φορές. Σε κάθε δεύτερο εδάφιο...

Αποκάλυψη 4:8.

Οι άγγελοι στον ουρανό δεν παύουν ποτέ να λένε: «και τα τέσσαρα ζωα, εν καθ’ εν αυτών έχον ανά πτέρυγας εξ, κυκλόθεν και έσωθεν γέμουσιν οφθαλμών, και ανάπαυσιν ουκ έχουσιν ημέρας και νυκτός λέγοντες· άγιος, άγιος, άγιος Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ, ο ην και ο ων και ο ερχόμενος Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος ο Θεός ο Παντοδύναμος».

Ο Ιησούς δεν καταδικάζει την επανάληψη. Καταδικάζει την κενή φλυαρία χωρίς πίστη.

Εδάφιο τρίτο - Ματθαίος 18:20.

«ου γαρ εισι δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμι εν μέσω αυτών.»

Οι Προτεστάντες χρησιμοποιούν αυτό το εδάφιο για να υποστηρίξουν ότι δεν χρειάζεσαι οργανωμένη εκκλησία, ότι δεν χρειάζεσαι κλήρο, ότι ακόμα και δύο φίλοι που προσεύχονται σε μια καφετέρια είναι... εκκλησία.

Διαβάστε όμως τα πέντε εδάφια πριν από αυτό.

Ματθαίος 18:15-17: Ο Ιησούς δεν μιλάει για προσευχή. Μιλάει για εκκλησιαστική πειθαρχία.

«Εάν δε αμαρτήση εις σε ο αδελφός σου, ύπαγε και έλεγξον αυτόν μεταξύ σου και αυτού μόνου· εάν σου ακούση, εκέρδησας τον αδελφόν σου· εάν δε μη ακούση, παράλαβε μετά σου έτι ένα ή δύο, ίνα επί στόματος δύο μαρτύρων ή τριών σταθή παν ρήμα. εάν δε παρακούση αυτών, ειπέ τη εκκλησία· εάν δε και της εκκλησίας παρακούση, έστω σοι ωσπερ ο εθνικός και ο τελώνης».

Οι «δύο ή τρεις» είναι μάρτυρες για μια εκκλησιαστική διαδικασία. Δεν είναι παρέα για χαλαρή προσευχή.

Και στο αμέσως επόμενο εδάφιο, Ματθαίος 18:18, ο Ιησούς δίνει στην Εκκλησία την εξουσία να δένει και να λύνει.

«Αμήν λέγω υμίν, όσα εάν δήσητε επί της γης, έσται δεδεμένα εν τω ουρανώ, και όσα εάν λύσητε επί της γης, έσται λελυμένα εν τω ουρανώ.»

Αυτό σημαίνει ιεραρχική εκκλησιαστική εξουσία. Δεν σημαίνει δύο φίλοι που προσεύχονται μέσα σε μια καφετέρια.

Εδάφιο 4 - Αποκάλυψη 22:18 και 19.

«Μαρτυρώ εγώ παντί τω ακούοντι τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου. εάν τις επιθή επί ταύτα, επιθήσει ο Θεός επ’ αυτόν τας πληγάς τας γεγραμμένας εν τω βιβλίω τούτω· και εάν τις αφέλη από των λόγων του βιβλίου της προφητείας ταύτης, αφελεί ο Θεός το μέρος αυτού από του ξύλου της ζωής και εκ της πόλεως της αγίας, των γεγραμμένων εν τω βιβλίω τούτω.»

Οι Προτεστάντες χρησιμοποιούν αυτό το εδάφιο για να επιτεθούν στην Ιερή Παράδοση, για να επιτεθούν στα επτά δευτεροκανονικά βιβλία της Ορθόδοξης Βίβλου, και για να επιτεθούν σε οποιαδήποτε διδασκαλία που προστίθεται στην Αγία Γραφή.

Αλλά διαβάστε προσεκτικά το εδάφιο, τα λόγια της προφητείας αυτού του βιβλίου. Αυτό το βιβλίο, το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Όταν ο Ιωάννης έγραψε αυτά τα λόγια γύρω στο 95 μ.Χ., ο Κανόνας της Καινής Διαθήκης δεν υπήρχε ακόμη. Τα δε 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης δεν είχαν συμφωνηθεί επίσημα μέχρι την Σύνοδο της Ιππώνος το 393.

Ο Ιωάννης προειδοποιεί για το βιβλίο της Αποκάλυψης, όχι για το βιβλίο της Αγίας Γραφής. Και εδώ βρίσκεται η ειρωνεία. Τα επτά βιβλία που υπήρχαν σε κάθε χριστιανική Βίβλο για 1500 χρόνια - Τωβίτ, Ιουδίθ, Σοφία, Σειράχ, Βαρούχ, Α’ και Β’ Μακκαβαίοι - αφαιρέθηκαν από την Αγία Γραφή από τον Μαρτίνο Λούθηρο το 1534.

Εδάφιο πέντε - Μάρκος 7:8.

«αφέντες γαρ την εντολήν του Θεού κρατείτε την παράδοσιν των ανθρώπων, βαπτισμούς ξεστών και ποτηρίων, και άλλα παρόμοια τοιαύτα πολλά ποιείτε».

Οι Προτεστάντες χρησιμοποιούν αυτό το εδάφιο ως γενική απόρριψη κάθε χριστιανικής παράδοσης:  «Η ορθόδοξη Λειτουργία είναι παράδοση των ανθρώπων. Η Ρωμαιοκαθολική λειτουργία είναι παράδοση των ανθρώπων. Η ίδια η Ιερή Παράδοση είναι παράδοση των ανθρώπων».

Διαβάστε όμως τα επόμενα εδάφια:

-Ο Ιησούς επικρίνει μια συγκεκριμένη παράδοση – του «κορβάν» (=δώρο)  (Μαρκ.7:11).

-Οι Φαρισαίοι δίδασκαν ότι μπορούσες να δηλώσεις τον πλούτο σου αφιερωμένο στον Θεό και να το χρησιμοποιήσεις ως δικαιολογία για να αποφύγεις να στηρίξεις τους ηλικιωμένους γονείς σου. (Μαρκ.7:12)

-Οι Φαρισαίοι χρησιμοποιούσαν την παράδοση για να αποφύγουν την πέμπτη εντολή («Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου»). (Μαρκ.7:13)

Ο Ιησούς καταδικάζει την παράδοση που αντιβαίνει στον νόμο του Θεού, όχι όλη την Παράδοση.

Ανοίξτε τώρα την Β΄ Θεσσ.2:15.

«Άρα ουν, αδελφοί, στήκετε, και κρατείτε τας παραδόσεις ας εδιδάχθητε είτε δια λόγου είτε δι' επιστολής ημών».

Η ελληνική λέξη είναι «παράδοση».

Η ίδια λέξη που χρησιμοποιεί ο Μάρκος, στο κεφ.7.

Η ίδια λέξη όπου ο Παύλος διατάζει τους Χριστιανούς να τις τηρούν.

Δύο είδη παραδόσεων:

Τα είδη που ακυρώνουν τον νόμο του Θεού, τα καταδικάζει ο Ιησούς.

Το είδος που προέρχεται από τους Αποστόλους, το διατάζει ο Παύλος.

Πέντε εδάφια, ένα μοτίβο.

Σε κάθε μία περίπτωση, η προτεσταντική ανάγνωση αγνοεί τα εδάφια ακριβώς δίπλα στο αποδεικτικό κείμενο:

«Μην αποκαλείτε κανέναν πατέρα» - δείτε όμως τι λέει ο Παύλος τέσσερα κεφάλαια αργότερα.

«Μην συσσωρεύετε κενές φράσεις» - δείτε όμως τι λέει ο Ιησούς τρία κεφάλαια αργότερα στη Γεθσημανή.

«Δύο ή τρεις συνήχθησαν» - δείτε όμως τα πέντε εδάφια που προηγήθηκαν.

«Μην προσθέσετε τίποτα σε αυτό το βιβλίο» - ρωτήστε όμως, ποιο βιβλίο;

«Παράδοση ανθρώπου» - δείτε όμως τι προστάζει ο Παύλος, χρησιμοποιώντας την ίδια ελληνική λέξη.

Εδώ δεν πρόκειται για προσεκτική μελέτη της Βίβλου. Πρόκειται για εδάφια που τα έβγαλαν από το περιβάλλον τους και χρησιμοποιήθηκαν ως όπλα.

Όταν επανατοποθετείτε τα εδάφια εκεί που ανήκουν, ολόκληρο το επιχείρημα καταρρέει.

Η νεαρή Εκκλησία δεν διάβαζε την Βίβλο με αυτόν τον τρόπο.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας διάβαζαν τις Γραφές με το πλαίσιό τους. Τις διάβαζαν μέσα από το πρίσμα των Αποστόλων.

Η διδασκαλία μεταδιδόταν προφορικά από τον Χριστό, στους επισκόπους που εκπαίδευαν.

Ο Άγιος Ειρηναίος - ο οποίος έμαθε από τον Άγιο Πολύκαρπο - ο οποίος έμαθε από τον Απόστολο Ιωάννη - έγραψε ότι «αν οι απόστολοι δεν είχαν αφήσει γραπτά κείμενα, οι Χριστιανοί πάλι θα γνώριζαν την Πίστη - μέσω της Παράδοσης που μεταδόθηκε - από εκείνους που γνώρισαν τον Χριστό».

Άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας γύρω στο 107 μ.Χ.: «Ας σεβαστούν όλοι τον επίσκοπο ως εικόνα του Πατέρα».

Οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν Επισκόπους.

Είχαν Λειτουργία.

Είχαν ιερή Παράδοση.

Δεν ήταν Προτεστάντες. Δεν θα μπορούσαν να είναι· η Μεταρρύθμιση ήταν 13 αιώνες μακριά ακόμα.

Αυτό έχει σημασία, επειδή οι διδασκαλίες που βασίζονται σε λανθασμένη ανάγνωση εδαφίων οδηγούν σε κατακερματισμένο "Χριστιανισμό".

Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 40.000 προτεσταντικά δόγματα. 40.000 ομάδες που ισχυρίζονται ότι ακολουθούν μόνο τη Βίβλο - και όμως δεν μπορούν να συμφωνήσουν πάνω στο τι λέει η Βίβλος.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία παρέμεινε: Μία Εκκλησία, Μία Πίστη, Μία Ευχαριστία - επί 2000 χρόνια.

Όχι επειδή οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί είναι πιο έξυπνοι, όχι επειδή είναι πιο άγιοι, αλλά επειδή η Ορθόδοξη Εκκλησία διαβάζει την Αγία Γραφή στα πλαίσια των Αποστόλων, των Πατέρων, της Παράδοσης που παραδόθηκε ακέραιη από την Πεντηκοστή.

Όταν βγάζετε εδάφια από τα πλαίσιά τους, χτίζετε διδασκαλίες στην άμμο.

Όταν διαβάζετε τα εδάφια μέσα στο πλαίσιό τους, θα βρίσκετε την Εκκλησία που τα έγραψε.

Υπάρχει ένας παλαιότερος τρόπος να διαβάζετε τη Βίβλο.

Ένας τρόπος που δεν βγάζει τα εδάφια από τα σπίτια τους.

Ένας τρόπος που δεν αγνοεί τα εδάφια αμέσως πριν και αμέσως μετά.

Ένας τρόπος που διαβάζεται η Αγία Γραφή όπως οι άνδρες που την έγραψαν θα ήθελαν να διαβάζεται: ως ένα βιβλίο, μια ιστορία, που παραδόθηκε σε μία Εκκλησία.

Διαβάστε την Αγία Γραφή με τους Αποστόλους.

Διαβάστε την Αγία Γραφή με τους Πατέρες.

Διαβάστε την Αγία Γραφή με τους άνδρες που έμαθαν από εκείνους που περπάτησαν με τον Χριστό.

Διαβάστε την Αγία Γραφή μέσα στα πλαίσια.

Μην σταματάτε να διαβάζετε την Αγία Γραφή.

Διαβάστε την πιο προσεκτικά.

Ανοίξτε την. Πάρτε τα εδάφια που έχετε ακούσει χίλιες φορές και διαβάστε τι προηγείται.

Διαβάστε τι ακολουθεί.

Διαβάστε τι λέει ο ίδιος Απόστολος, τέσσερα κεφάλαια αργότερα.

Διαβάστε τι πραγματικά εννοούν τα Ελληνικά.

Διαβάστε αυτά που καταλάβαινε η πρώιμη Εκκλησία.

Αυτό που θα βρείτε μπορεί να σας εκπλήξει. Δεν θα καταστρέψει την πίστη σας. Θα την εμβαθύνει.

Πέντε στίχοι, ένα μοτίβο:

-Μην αποκαλείτε κανέναν πατέρα.

-Μάταιες επαναλήψεις.

-Δύο ή τρεις μαζεμένες.

-Μην προσθέσετε τίποτα σε αυτό το βιβλίο.

-Παράδοση ανθρώπων.

Πέντε στίχοι που χρησιμοποιούν οι Προτεστάντες για να απορρίψουν την Εκκλησία.

Και πέντε στίχοι που - όταν διαβάζονται εντός πλαισίου - παραπέμπουν πίσω στην Εκκλησία.

Η Βίβλος δεν λέει αυτά που έχουν πει στους Προτεστάντες ότι λέει.

Η Βίβλος είναι το βιβλίο της Εκκλησίας. Γράφτηκε από Αποστόλους, διαφυλάχθηκε από Επισκόπους, ασφαλίσθηκε από Συνόδους και διαβάζεται στις Λειτουργίες επί 2000 χρόνια.